Meryem İrem Ataibiş
@iremma
82 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Beni fazla etkiliyor diye elimden bıraktım sık sık. İçerisindeki sadistçe ve mazoşistçe sahneler bence okur oranını yarı yarıya etkiliyor. Çünkü böyle bir yazının hala viral olmaması imkansız. Öznel bakarsam, kalemi ve üslubu çok iyi, akıyor. Fakat güzellemesini yaptığı bazı olgular benim ideama uymuyor. Fikir konusunda fazlaca çeliştik. Konuda kırmızı kalem bir nokta var ve yazar aslında o noktaya değmeden ana fikiri bize verebileceği bolca alan varken inatla o noktaya bir yerde temas ediyor.
Her şeyin dışında; okurken, umarım bunlar dünyada hiçbir kimsesiz çocuğun başına gelmiyordur diye dua ettim sürekli.
Reklam
Kitabın kapak tanıtım yazısında kitaba dair şunlar yazılı: bir adamın kendini araması ve bulmasına dair…
Aslında kahraman kitap boyu kendini arıyor, evet fakat sonunda buluyor kısmına katılmıyorum. Herhangi bir farkındalık, değişim ya da devinim yok çünkü. Gelgelelim akış çok iyi. Yani hafif bir Zeki Demirkubuz filmi tadı var kitapta. Betimleri yer yer baysada aşırı beğendim.
Oğuz Atay’ın bize “Hikmet’indir” diye yutturduğu monologlar tamamen kendi monoloğu değilse ben de bu edebiyat işinden anlamıyorum arkadaşım. Yalnız bir ortak noktamız var. Benim iç seslerim de aşırı kafa ve muhabbetleri aşırı sarıyor. Hikmetten hallice yani. Şaka bir yana tema beni sarmadı desem. Çünkü Hikmet’in hayal dünyası ve reali o kadar iç içe anlatılmış ki çoğu olayın hayal dünyasında mı gerçek hayatta mı olduğunu ayırt etmekte zorlandım. Bu boşluklar biraz bizim hayal dünyamıza bırakılmış sanırım. İşin yoksa uğraş.
