Meryem İrem Ataibiş
@iremma
82 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Orhan Kemal’in “ağlayarak yazdım” dediği o kitap. Buram Buram Türk Edebiyatı. Üzerimde böylesine tesir bırakan kitaplara bayılıyorum. Türk aile yapısına dair çok yerinde tespitler var ve tam olarak bizim kültürümüzü yansıtıyor. Bu arada gelin-kaynana çatışması okura o kadar iyi yansıtılıyor ki kitabın kapağını kapatmanıza rağmen bir süre etkisinden çıkamıyorsunuz. Az biraz tragedya esintileri de var sanki.
Reklam
Ahmet Ümit’in kitaplarını olurken Nevzat’ın tabiriyle “Her an bir piçliğe kurban gidebiliriz” diyorum sık sık. Ve yine okurken Ümit’in tarihi zekasına hayran kalmamak elde değil. Polisiyede Agatha Cristie bile eline su dökemez üstelik. Orhan Pamuk’tan sonra en sevdiğim yazar olabilir bu adam. Bu kadar tutarlı kurgu nasıl yazılabilir film izler gibi anlamıyorum. Son sayfalarda hep içim buruldu bitiriyorum diye. Bir de Ahmet Ümit’in her kitabının başkahramanı olan Nevzat’ı kafasında Behzat Ç. olarak betimlemeyen var mı?
Byzantion’dan Doğu Roma’ya, Osmanlı İmparatorluğu’ndan Türkiye Cumhuriyeti’ne nefiss bir tarih anlatımı. Sırf İstanbul tarihi için bile okunur.
İçeriği kasvetli roman deyince İstibdat Dönemi, Fecr-i Ati Edebiyatı ve Rus Edebiyatı ölümüne kapışır bence. Fakat konu aşk olursa eğer Fecr-i Ati tek başına alır. Ve bu dönemin edebiyatçılarında öyle bir yetenek var ki sayfalar dolusu anlatılacak derin bir konuyu (üslup sayesinde) hem çok kısa anlatıp hem bize o derinliği geçirebiliyorlar. Bir de kitapta ağır bir Sıgmund Freud havası var. Çok sevdim.
