Çocukken, dünyanın sadece benim için var olup olma dığını merak ederdim. Odaların ben koridora adım atar atmaz belirip belirmediğini ve benim yanımdan ayrıldıklan anda insanların yok olup olmadığını, hayatlarının geri kalanı tamamen benim eğlencem içindi. Diğer zamanlarda da in sanların benim gibi düşünüp düşünmediğini -yani gerçekten- merak ederdim. Düşündüklerini söylediler ve öyle gibi davrandılar, ama doğru olup olmadığını nasıl bilecektim ki? Tıpkı renkler gibiydi. Kırmızının bana nasıl göründüğünü biliyordum, ama bildiğim kadarıyla, diğer herkese farklı görünüyordu. Belki diğerlerine kırmızı mavi gibi görünüyordu ve mavi de kırmızı gibi. İtiraf etmem lazım ki, tam olarak Onurlu Savona'nın söylediği gibiydi. Bir insan, birisinin kafasında gerçekten neler olduğunu nasıl görebilirdi?