"Ooo tebrikler, ne diyelim, büyük bir adım!" dedi Tomris beğeniyle. "İlerde de güçle, parayla ve kadınlarla sınanacaksın. İşin aslı, para konusunda senden hiçbir endişem yok. Lakin kadınlar konusunda senden hâlâ emin değilim," derken sözünü kahkahayla bitirdi.
Hitit rahibinin duasını hatırlayarak devam etti: "Tanrım benim yavaşlat..." diye başlıyordu. Hitit rahibi, neden etmişti ki bu duayı? Oysaki hayat bize sürekli artan bir hızla ilerlemeyi, yerinde saymamayı gerektiren bir yarış olarak sunulmamış mıydı? Yani hayatın temel kuralı hız değil miydi? Ama görüyorum ki değilmiş. Hayat bazen sadece durmak, nefes almak ve bunu hissetmekten ibaretmiş.