İrem Nur
@iremnrg
12 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Ben kitabı çok beğendim, yazarın betimlemelerine bayıldım, hem ortam betimlemeleri hem duygu betimlemeleri harika. Neden bilmiyorum ama Agnes’la çok garip bi bağ kurdum, ve onun acısını yazar sayesinde ben de derinden hissettim.
Gerçekten beni içine çeken bir dünya yarattığı için teşekkür ediyorum.
Reklam
Çekingen bir kadınla ve hayatı boyunca, 10 yaşından beri, çok büyük sorumluluklar alan bir adamın evliliğin boşanma süreci anlatılmış. Ayrılık üçlemesinden olan bu kitap; adamın dilinden onu terk eden eşine yazılmış. Okurken bu adamın karşı tarafı suçlamasından içim bayıldı demeden geçemicem.
Karısını kendi çapında hep kollaması, cesaret edemediğinde onun yerine konuşması, ve cesaretlendirmesi iyi yönleri fakat adamın hezeyanlı monoloğu; yaptıklarının görülmemesi ve takdir edilmemesi üzerine. Beyfendinin küçücük haklı noktaları olsa da sus be adam diye bağırma isteğinin geldiği de oldu. Yine de çok inandırıcı bir metin olduğunu düşünüyorum. Çevremdeki kadınları suçlayan erkeklerin bakış açısını gördüm.
Kesinlikle tavsiye ediyorum
Etik yargıları çok güzel sorguluyor, insan olmak ve engelli insanlara bakış açısını insanın yüzüne vuran bir kitap. Ben de bilim insanı olma yolunda ilerleyen biri olarak bu kitaptaki bilim insanlarına bakış açısı bende de bir şeyleri sorgulattı. Ayrıca kitabı okuyanlara şöyle bir yorumda bulunmak istiyorum: Bence, Charlie başta bilim insanlarını gözünde çok büyüttüğü için böyle bir boşluğa düştü. Yoksa tabi ki bizim mecrada herkesin sadece özel ve spesifik bir alanda uzmanlaşması gayet normal kimse Charlie kadar zeki değil. :)
Babası alzheimer olan ve ölen bir kadının anlatım dilini okuyoruz. Belki de benim için, baba-kız ilişkisi duygusallığı için yanlış bir dönem, bilmiyorum ama bana geçmedi..
Yazar biraz konunun dikkat çekmesi için her tuşa basmış gibi yani 2. dünya savaşı ve beklenmedik bir son. Ancak anlatım dilinin çok iyi olduğunu düşünüyorum.
