İrem
@iremsbookdiaryy
Hiçbir şeyi hatırlamayarak ve beni zerre kadar umursamayarak beni bir kez daha ağlatmıştı; bu kez hıçkıra hıçkıra değil için için ağlamıştım ki bu, ağlayışların en hazindir
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Dünyanın en mahir üçkağıtçıları, kendilerini kaldıranların yanında solda sıfır kalırdı; işte ben de bu türden bahanelerle kendimi kandırmıştım. Bu gerçekten de çok tuhaf bir şeydi. Başkasının yaptığı sahte kronu gayet masumane bir biçimde sahici
zannetmem bir derece kabul edilebilirdi; peki kendi üretmiş olduğum sahte parayı kalp olduğunu bile bile sahici zannetmeme ne demeliydi ! Farz edelim ki güya benim iyiliğimi düşünen bir yabancı, paralarımı nasıl daha güvenli bir biçimde saklayabileceğimi gösterme bahanesiyle para kesemi alıp el çabukluğuyla yerine fındık kabuğu dolduruyor; benim kendi keseme fındık kabuğu doldurup sonra da onları gerçek para zannetmemin yanında o yabancının üçkağıdının esamesi okunmaz
Çocuğun maruz kaldığı haksızlık küçücük bile olsa, çocuk küçücüktür, dolayısıyla dünyası da küçücüktür ve onun ölçülerine göre, tahta bir at iri kemikli bir İrlanda atı gibi kocaman görünür
Sözün özü, doğru olduğunu bildiğim şeyi yapamayacak kadar korkaktım; tıpkı daha önce yanlış olduğunu bildiğim şeyi yapmaktan kaçınamayacak kadar korkak olduğum gibi.
Ne var ki Joe’yu severdim -belki de çocukluk yıllarımda onu sevmemin asıl sebebi sevgili dostumun onu sevmeme izin vermeseydi.-