Hayatınızda çok sevdiğiniz birini kaybettiniz mi?Duygu ve Düşünce
Eksik... Sanki ne yaparsam yapayım hiçbir şeyden zevk alamıyorum. Geçmişe takılı kalmış gibi hep o günü düşünüyorum; keşkeler sarıyor etrafımı, hüzün bırakmıyor peşimi. Ama nafile, artık giden gitti kara toprağa. Bu hicran vakti elbet bitecek; işte o zaman vuslatın gölgesi düşecek yorgun ruhuma. Hasretle mühürlenmiş bu kapı elbet aralanacak ve toprağın sessizliği, yerini ebedî bir kavuşmanın huzuruna bırakacak. O gün gelene dek, kalbimdeki bu sızı senin hatıranla beslenen en kıymetli emanetim olarak kalacak."
Reklam
Kimi gölgeler görünmezdir, ama izlerini bırakır.
Meryem Alaca, hayatının en sıradan günlerinden birinde, farkında olmadan kendi sınırlarını zorlayan bir gizemin içine adım atar.
Bir anahtar… sadece bir nesne değil, gölgesiyle birlikte açılan kapıların ve çözülmemiş sırların simgesidir.
Kaan Dağlı, hem davetkar hem tehditkâr bir gölge gibi hayatına girer. Meryem’in merakı, Selin’in uyarıları ve Ertan’ın sessiz gözetleyişi arasında, sıradan bir anahtar teslimi, karanlık ve büyüleyici bir oyuna dönüşür.
Merak, korku ve heyecanın iç içe geçtiği bu hikâyede, her gölge bir iz bırakır.
Peki, Meryem gölgeyi takip etmeye cesaret edecek mi?
Ve ya gölge, onu kendi karanlığına mı çekecek?
“Anahtarın Gölgesi” – gizemin, gerilimin ve sırların başladığı yer.
Kırık ama hala hayattaMüzik
Ağlama diyor annem bana, arkadaşlar yanımda
En sevdiği oyuncağı elinden alınmış gibi çocukça
Bu bendeki yüreksiz hıçkırıklara ne demeli, kocaman oldum artık diye
Sevinmeli, sevinmeli
Hayalet orkide/Umutsuz şehirMüzik
Birer birer sönerken yıldızlar gökyüzünde
Boynu bükük sokak lambası aydınlatır geceyi
Yağmur sırılsıklam ıslatırken tüm şehri
Gözyaşı gibi akıtır giden bütün seneleri