irem tunç
@iremtunc
biraz tabâbet, çokça kitap, çokça ümit.
Şu anda okuduğu kitap
Santur, raks, şarap ve özgürlük: ZorbaEdebiyat
Daha önce hiçbir kitaba inceleme yazmadım, her seferinde üşendim, ancak Zorba; fazla su emmiş bir sünger misali zihnimi o kadar doldurdu ki bir şeyler damlatmadan rahatlayamayacağım.
Öncelikle şunu belirtmek gerek -ki bu benim şahsi kanaatimdir-: Zorba, bir kurgu romanı değil bir diyalog romanı. Çok iddialı, güçlü bir kurguya sahip olduğu söylenemez belki, zaten yazarın da böyle bir iddia taşıdığını düşünmüyorum. Fakat o kadar vurucu ve zihin açan diyalogları var ki kendini okutturuyor.
Kitap; yazıldığı günden beri o kadar sevildi ki, yazarını Yunanistan’ın 20. yüzyıldaki en büyük yazarı yaptı, birçok dile çevrildi, beyazperdeye aktarıldı. İnsanlar; bizim daha çok Çağrı filmindeki Hz. Hamza rolüyle tanıdığımız Anthony Quinn’in oyunculuğuyla da Zorba ile görsel bir somutluk içerisinde tanışma imkanı buldu. Buraya da filmin en meşhur sahnesinden bir kesit bırakarak amme hizmetinde bulunmuş olayım :)
youtube.com/watch?v=4UV6HVM...
Hikaye, Girit Adası’nda geçiyor ama tüm Balkanların, Rumeli’nin, Trakya’nın ve Anadolu’nun esintilerini de taşıyor. Yazarın leziz tasvirleriyle Girit’in şirin bir köyünde gezintiye çıkmış, ciğerlerinize tertemiz bir deniz havası çekmişsiniz gibi hissettirir.
Giritli aydın ve genç bir adamın ağzından dinleriz hikayeyi. Bizi Zorba’yla o tanıştırır. Bir linyit yatağını işletmek üzere kiralar. Yola çıkar ve yolda Aleksi Zorba adında, iriyarı, altmış beşlik bir ihtiyar ile tanışır. Zorba, “beni de yanında götür senin için çalışayım” der ve bu ilginç adama kanı çok ısınmış olan anlatıcımız, Zorba ile beraber Girit’in küçük bir köyüne yerleşir. Bu süre zarfında birbirlerini tanımaya başlarlar.
Zorba, özgür biri. Hayatı yaşamaktan ve nihayetindeki ölümden korkmuyor. Yarım olan her şeyden nefret ediyor ve günahı dahi sonuna kadar işlemeyi