Biraz önce bitirdim... Ama ben mi kitabı bitirdim kitap mı beni bitirdi bilemedim. Yüreğimi sızlatan bir hikâyesi vardı bu kitabın. Bir düğüm misali yavaş yavaş çözüldü, çözüldükçe de yüreğimi dağladı, son sayfalarda öyle bir ağlattı ki anlatamam... Sevgisiz bir aile nasıl olur, üç koca nesli nasıl perişan eder bu sevgisizlik... Mahvetti bu kitap beni. Dili çok akıcı, anlatım açık ve sadeydi. Kitapla ilgili tek sorunum, "Laann" şeklinde yazımların olması olabilir. Bu kadar günlük bir dil çok hoşuma gitmiyor benim kitaplarda. Bu sizi rahatsız edecekse biraz temkinli yaklaşmanızı öneririm. Ama onun dışında hikâyesi çok iyiydi. Karakterlerin gerçekçiliği, samimiyeti hikâyeyi o kadar gerçek kılıyordu ki anlatamam. Benzer şeyleri her gün çevremde görebiliyor olmak, bu insanların, bu karakterlerin gerçek olması benim kitapla bağ kurabilmemi sağladı. Çok da güzel oldu. Gerçekten sevdim bu kitabı. Sevgisizlik, yalnızlık, anlatamamak... Ancak bu kadar anlatılırdı. Kalemine sağlık Şermin Yaşar hanımefendinin. Türk kadın yazarlardan böyle güzel şeyler okumak beni çok mutlu ediyor...
9/10