•İrem
@iremyem
Diş hekimi
53 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
“Bugün 16 Kasım 1980. Saat 16.42. Sayın dinleyiciler burası Radyo Şarampol!”
Ana karkterimiz ve aynı zamanda anlatıcımız olan Filiz’in hayatının ortaokul zamanlarından başlayıp Almanya’ya uzanan o hayat hikayesini okuyoruz eserde. Yalın, akıcı ve kalbe dokunan sanki arkadaşınızla sohbet ediyorsunuz gibi samimi bir anlatım.
Kitap boyunca Filizle beraber büyüyor, önce Antalya’nın ardından Almanya’nın o kendi halinde mahallelerinde geziyor, hayatımıza giren çıkan ufak tefek kişiler olayların izlerini ceplerimize dolduruyor, aile problemleriyle, ülke sıkıntılarıyla, kendi küçük dünyamızla uğraşıyor ve siyasi meselelerin tüm dünyada asla son bulmayacağını kabullenip o küçücük dünyalarımızdaki bizleri bambaşka diyarlara sürükleyen büyük dünya sorunlarıyla bir kez daha yüzleşiyor ve bunun insanlığın kaderi olduğuna bir kez daha kanaat getiriyoruz. Benim kalbimi en derinden sızlatan yerdi galiba bu gerçekle tekrar yüzleşiyor olmak.
Kitaplardaki en sevdiğim olay bambaşka dalları keşfetmeye kapı aralaması oluyor sağolsun Şükran hanım çok güzel bir çalma listesi hediye ediyor bizlere hiç hakim olmadığım müziklere kendimi bazen Filiz yerine bazen Mine abla yerine koyarak dinledim.
~Bundan sonrası biraz spoiler olabilir~
Kitap karakterlerinden en çok Mine ablayı sevdim. Bir başına çabaladığı bu yolda önce ailesini kaybetmesi, sonra hiç bilmediği yerlere sürüklenmesi, bu süreçte dünyanın bambaşka bir yerinde Filiz’e kol kanat germesi, tam mutluyken tekrar bir trajedinin içinde kalması… Kaderimiz benzemesin ama hayata Mine abla gibi güçlü tutunabilmeyi çok isterim.
Kitabın sonuna kadar Filiz ile Ali’nin
karşılaşmasını bekledim aslında kitap biraz bize onu bekletti ve en sonunda karşılaştılar her ikisi de bambaşka hayatlar kurmuşken. Zaten kurgusal ve belki orada darbenin
Reklam
Çok anlamlı bir zamanda okuduğum daha doğrusu okutturulduğum bir eser Onlar göçtü burdan. Çok kıymet verdiğim bir hocam çok kıymet verip her tarafını çizip notlar aldığı bu kitabı dün elime tutuşturdu. Kafa karışıklığım, endişelerim ve korkularıma “ Yalnız değilsin,değildin ! “ sesi ve nefesi oldu.
Yaşanmışlıklarla harmanlanmış uzun bir makale okuyormuşsunuz gibi hissettiriyor kitap. Pek çoğumuzun sorunları, düşündükleri, rahatsız oldukları artık azımsanamayacak bir çoğunluğun kalkıp gitmesine sebep olması açık ve verilerle incelenmiş yapıcı çarpıcı eleştirilerle birlikte aslında çözüm yolları da çok açık ve net sunulmuş durumda kitapta. Tabi anlayana.
Üzücü ama göç verme sayımız git gide artıyor ve yaşayacaklarımıza göre de artacak gibi gözüküyor. Böyle güzel bir ülkede yaşayıp gitmek zorunda bırakılmak çok can acıtıcı. Yazar göç için “ göç insanın parmağında hiç geçmeyen bir kağıt kesiğidir.” ifadesini kullanıyor. Bitmek bilmeyen bir sızı.
Bu yola çıkmayı düşünen, aklından geçiren veya hiç düşünmese bile göç gerçeğiyle yüzleşmek isteyenlerin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Benim kafamdaki sorularla gidip yaşayan herkesin aynı olduğunu görmek memnun etti, asla giden biri kadar anlaşılamaz tabi ama göçün gerçek yüzüne dair fikrilerimin sağlam bir düzleme oturuyor olması beni tatmin etti.
Dilerim göçmek zorunda olmadığımız yarınlara uyanırız.
Çok uzun süre sonra ilk defa inceleme yazıyorum herkese merhaba
Dün sabah bitirip akşamına inceleme tahliline katıldığım bu kitapla ilgili söyleyecek çok şeyim var ama öncelikle bu kitabı okumama vesile olan 
Göksu ya ve kitap kulübüne teşekkür ederim.. ilk ve çok güzel bir deneyimdi benim için.
Kitaba geçmeden önce bu bilgilendirmeyi yapmalıyım: Cinsel istismar öğelerinden rahatsızlık duyuyorsanız bu kitabı okumayın !
Kitap dili çok yalın ve çevirisi çok iyi olmasına rağmen konusu bakımından ve yazarın size hissettirdiği o içinden çıkılamaz durumun içerisinde sıkışıp kalmış olmanın çaresizliğinden okuma serüveni zor bir kitap.
Zaman çizgisinin net olmaması bir ileri iki geri hatta bazen çok çok daha alakasız zamanlara sıçrayış olması konuştuğumuz pek çok kişiyi zorlamış gibiydi ama ben bu kafa karışıklığını, düğümün bir yerini yakalamaya çalışıp sonra çözülüvermesini seviyorum.
Kitap aslında dört çocuk anne babadan oluşan altı kişilik ailenin miras meselesi gibi başlayıp içinden çok derin yaralar barındıran beklenmedik trajik bir kaynağa dayanıyor.
Hikayemizin ana karakteri Bergljot 5-7 yaşları arasında babasından gördüğü cinsel istismarı aşamaması, ailesini bu duruma inandıramaması kendi içeresindeki çaresizliği ve bütün bir ömrünü hatta o ailedeki tüm bireylerin hayatını nasıl bir karmaşıklığa soktuğunu okuyoruz kitap boyunca.
Üzerine düşünüp tartışılacak çok noktanın olmasının yanında Norveç gibi sosyoekonomik ve ahlaki değerleri çok yüksek bir ülkeden böyle bir eser çıkması ve hikayenin yazarın kendi hayatından çok fazla parça taşıyor olması çok şaşırttı beni. Sonuç olarak insan her yerde insan gerçekten. Kötü her yerde kötü, iyi her yerde iyi.
Kitapla ilgili çok güzel bir inceleme videosu bırakıyorum kitabı okuyanlar izlemeli bence:
Göksu ya ve kitap kulübüne teşekkür ederim.. ilk ve çok güzel bir deneyimdi benim için.
Kitaba geçmeden önce bu bilgilendirmeyi yapmalıyım: Cinsel istismar öğelerinden rahatsızlık duyuyorsanız bu kitabı okumayın !
Kitap dili çok yalın ve çevirisi çok iyi olmasına rağmen konusu bakımından ve yazarın size hissettirdiği o içinden çıkılamaz durumun içerisinde sıkışıp kalmış olmanın çaresizliğinden okuma serüveni zor bir kitap.
Zaman çizgisinin net olmaması bir ileri iki geri hatta bazen çok çok daha alakasız zamanlara sıçrayış olması konuştuğumuz pek çok kişiyi zorlamış gibiydi ama ben bu kafa karışıklığını, düğümün bir yerini yakalamaya çalışıp sonra çözülüvermesini seviyorum.
Kitap aslında dört çocuk anne babadan oluşan altı kişilik ailenin miras meselesi gibi başlayıp içinden çok derin yaralar barındıran beklenmedik trajik bir kaynağa dayanıyor.
Hikayemizin ana karakteri Bergljot 5-7 yaşları arasında babasından gördüğü cinsel istismarı aşamaması, ailesini bu duruma inandıramaması kendi içeresindeki çaresizliği ve bütün bir ömrünü hatta o ailedeki tüm bireylerin hayatını nasıl bir karmaşıklığa soktuğunu okuyoruz kitap boyunca.
Üzerine düşünüp tartışılacak çok noktanın olmasının yanında Norveç gibi sosyoekonomik ve ahlaki değerleri çok yüksek bir ülkeden böyle bir eser çıkması ve hikayenin yazarın kendi hayatından çok fazla parça taşıyor olması çok şaşırttı beni. Sonuç olarak insan her yerde insan gerçekten. Kötü her yerde kötü, iyi her yerde iyi.
Kitapla ilgili çok güzel bir inceleme videosu bırakıyorum kitabı okuyanlar izlemeli bence:
Yürüme sanatı
Lise iki. Kısa süren yazılılardan birini 15 dakika içinde bitirip vermişiz, gözlerimiz saatte 40 dakikanın dolmasını bekliyor aramızda fısır fısır konuşuyoruz. Gözetmenimiz edebiyat hocamız aynı zamanda rehber hocamız "Hadi size bir kısa parça okuyayım çok beğendim ben" diyor başlıyor okumaya. Yürümekten bahsediyor ama öyle çok şey anlatıyor ki aslında : yaşayın diyor, hayata durup bakın, kendinizden kaçmayın, kendinizi bulun, sevin, mutlu olun ! Zil çalıyor çıkıyoruz. Ben o günden sonra yürümeyi seviyorum, bırakılsa saatlerce yürüyebilirim asla gözümde büyümüyor bir yere yürümek. Zaman geçince yürümeyi sevme sebebimi öyle unutmuşum ki bazen kendime şaşırıp "Her şeye üşenirim buna nasıl üşenmiyorum her yere yürüyebiliyorum" diye sorup cevap alamazdım. Bugün iş yerinde kitaplıkta dikkatimi çekti kitap ismi, alıp ilk parçayı okuyunca gözlerimden yaşlar boşandı. Edebiyat hocamın sesi kulaklarımda, ben lise sırasında oturmuş onu dinliyor zil çalmasını bekliyorum. Ben o gün yürümeyi sevmeyi öğrendim, bugün ise yürürken düşünmem gereken diğer ayrıntıları hatırlıyorum.
~ Kitabı bitirmedim sadece hiç farketmeden hayatıma dokunan anıyı bir yerlere yazmadan es geçmek istemedim, bitirdiğim zaman incelememi güncelleyeceğim eminim diğer parçalarda da kendime ait veya bambaşka bir bakış açısı katacak bir şeyler bulacağım.
Selamlar
Öncelikle bu kitabı tam olarak 1.5 ayda bitirmiş olmanın utancını yaşıyorum. Her yerde karşıma çıkan kült bilimkurgu komedi harmanlaması. Bilimkurgu dendiğinde ilk aklımıza gelen bu kitabı okumam bence zorunluydu. Son kyk kredimle aldım ve bu kitabı okuma sürecinde son vize ve final dönemimi tamamladım. Mezun sayılırım. Bence mezunum. Yani umarım. Neyse.
Şimdi sizlere Douglas Adams kimdir ve kitap karakterlerini tanıtan bir anektod vermeyeceğim çünkü okuyacağınız üç incelemenin yedisinde falan bunlar anlatılıyor. Ben kendi kendime biraz boş konuşup gidicem.
Kitapla ilgili yine iyi kötü bir sürü düşüncem var. Öncelikle bilimkurgu teması beni hep içine çekiyor gerçekten etkileyici bir kurguydu. Bunun yanında yakalamayı becerebildiğim, kitapları birbirine bağlayan ufak ayrıntılar pek çok şeyi aydınlığa çıkarıyordu. Kitapta her şeye gönderme var: yaşam, yaradılış, siyaset, ekonomi, at gözlüklü halk.. okurken çevrenizden bir sürü kavram ve durumla bağdaştırabilirsiniz . Ben sık sık saçma kararlar alma konusunda dünya markası olan okul idaremizi düşündüm mesela.
Eğlenip güldüğüm yerlerin yanında "abi böyle saçmalıkta olmaz ehh" dediğim yerler de oldu bunun yanında kitaptan çok fazla koptuğum yerler de oldu. Bazen bu kim, ben neredeyim, şimdi neler oluyor, babam böyle pasta yapmayı nereden öğrendi ? sorularıyla boğuştum. Hatta ciddi olarak kitabın abartıldığını düşünüyorum. Kitaba karşı tam bir ikizler burcu davranışları sergiliyorum, bipolar da olabilirim.
Yine nerdeyse tüm incelemeleri okudum hatrı sayılır inceleme sayısı bu defa baya az bence, yazan herkese teşekkürler.( İncelemesi sadece "çok güzeldi, çok beğendim" den ibaret olanlar hariç ) benimki de işlevsiz katagorisindeki incelemelerden biri olacak,oluyor veeee oldu. LoL.
Bu arada "stavro mueller
Reklam