iren
@irenv
47 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
kitaba başlayalı bir hayli zaman oldu aslında yani başlarda kendisine çok çekmedi okuyup bitirmeliyim hevesinde olamadım. hatta kitaptaki iki farklı karaktere ait anlatım şeklinden de hoşlanmamıştım, bir de o kadar çok şikayet eden kendilerini içsel olarak herkesten üstün gören, söylenen karakterlerdi ki -kendim de çok söylenen biri olmama rağmen- içten içe 'yeter artık' dediğim oldu. bitsin artık diyerek okudum ta ki son 'paloma' başlıklı kısma gelene kadar. son kısımda sıcaklık hissetmek, kişilerin böyle oluş nedenlerini öğrenmek, farklı bakışlara dair çabaladıklarını görmek vesaire beni kitaba bağladı. paloma'nın intihar etmediği bir son olacağından emindim ama bambaşka hayal etmiştim. farkındalık kazanmaya dair veya kaçışlarımızın nedenlerine dair büyük kaygılarımızın oluşunu sorgulattı o nedenle hoşuma giden bir sona sahipti. keşke renée de mutluluğu uzun soluklu yaşasaydı.
'çünkü bir kamelya yazgıyı değiştirebilir.'
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
yazarın okuduğum ilk kitabı olan 'çürümenin kitabı'na olan beğenim dolayısıyla çok büyük beklentiyle başladım ve sanırım bu biraz beni yanıltan bir durum oldu. kitabı sevdim ancak çok savsaklayarak okuyabildim sürükleyici olduğunu düşünmüyorum bu nedenle ama nedense hayatımdaki geçiş dönemlerinde kitabı her elime alışımda o dönemdeki düşüncelerime dair bir şeyler buldum bu tuhaf ve güzel hissettirdi. ve yazarın hepimizin zaman zaman düşündüğü şeyleri böylesi biçimde ifade edişini seviyorum. 'bilinçli bir bitki' tabiri en hoşuma giden tabir olmuş olabilir okuduğum dönemdeki hislerimle örtüşmesi hoşuma gitti belki de.
kısacası yazarı ve bakış açısını seviyorum kitap yavaş ilerledi ancak altını çizdiğim yerler beni mutlu ediyor..
dili basit ve akıcıydı severek okudum fakat sonuna kadar hep intihar edemeyeceğine bir şeyin buna engel olacağına inandım. evet sadie'e olan aşkı çok güzel ve sonsuzmuş aslında ama nedense umut aşılayan bir kitap olacağına inanarak okudum. ömrünü beraber geçirdiği kadın olmadan hayata tutunamayışı çok içten anlatılmış. kevin kısmı en sıkıldığım bölüm oldu sanırım hep mesafeli bir babaymış ve bunu zaten diğer bölümlerde de anlayabilmiştik çok detaylandırılmış fazla bir bölüm gibi geldi. yaşlı bir adamın yalnızlığı, geçmişe dair pişmanlıkları ve eksiklikleri çok güzel işlenmiş ama sonu dümdüz beklenen gibi bitti buna oldukça şaşırdım.
"en iyi tanıdığın insanı kaybetmekle nasıl başa çıktığını hiç sormadım. onu bütün insanlığı ve yanında gelen başarısızlıklarıyla kabul eden insanı kaybetmekle. onu koşulsuzca seven insanı kaybetmekle. uzandığında elini hep tutabildiği insanı.."
