¦Kendimi tanıyamıyorum. Ben mi değiştim, etrafımda olan şeyler mi bilmiyorum. Kafamı koyacak bir yer bulamıyorum. Yastığım dünyanın tüm dikenleri, yatağım sanki mezar artık bana. Her gün geçtiğim sokakları tanıyamıyorum, her defasında kayboluyorum sanki. Annesini kaybetmiş bir çocuk gibi kimsesiz kalıyorum ortada. Etrafımdaki her şey mükemmel bir düzenle gelişiyor sanki. Her şey olması gerektiği gibi ilerliyor. Beni tüm bunların ve zamanın dışına itenin ne olduğunu bulamıyorum. Kendimi bulamıyorum. 🥃¦
¦Aile kelimesine o kadar yabancıyımki. Sanki bilmediğim bir dile ait ya da hiç görmediğim bir şeye. Bana bu kadar yabancı olmasına rağmen hayatımda ki en büyük eksiklik bu. Beni bir anda yetişkin bir kadın yapan bu. Zor olan hayatı bana daha da zorlaştırıp güçlü olmak zorunda bırakan. Kaybetme korkusu yok içimde, herhangi bir problemde hiçbir şekilde üzülmüyorum, kafama takmıyorum. Belki duygusuz bir insan oldum belki de sevgisiz büyümek benden duygularımı ve hislerimi aldı. Bundandır her şeye ağlayan bir çocuk olarak kalma nedenim. Hayat devam ediyor, eksik ama devam ediyor.⏳¦
¦Ölümün, ayrılığın, son vedanın saati yok. Biz bunu bildiğimiz halde hâlâ kırıp döküyoruz etrafımızdakileri. Hayatın bir gün son bulacağını biliyoruz ama birbirimizi yargılamaya, eleştirmeye devam ediyoruz. Elbet farkına varıyoruz hatalarımızın ama bu sefer her şey için çok geç olmuş oluyor genellikle. Ya bir insan elimizden uçunca anlıyoruz değerini ya da kalbini kırınca. Pişman olmadan, hayat insanların yollarını ayırmadan farkına varmak en önemlisi. Belki de hayat, insanları birbirleri için ne kadar çok şey ifade ettiklerini anlasınlar diye ayırır. Hâlâ yaşıyorken güzel izler bırakabilmektir mühim olan. 🌒¦
¦Baharın ortasında yeni yeşeren bir çiçek soldu yine. En güzel zamanlarında bağ kurduğu dünyasına veda eden kaçıncı çiçektir bu? Çiçek diyorum ama "Kadın" kelimesinden bahsettiğimi biliyorsunuz zaten. Kadın çiçektir çünkü; "kıymetini bilene." Ama bazen zor iştir kadın olmak. Zor iştir diyorum çünkü biri gelir sizi ansızın toprağınızdan söküp atar bir kenara. Bu sefer solar tüm ümitleriniz, hiçbir bahar eskisi gibi olmaz artık. Zihniyetimizi değiştirmediğimiz sürece de Kadın, Erkek, Yaşlı, Genç farketmezsizin bu olaylar devam edecek, daha çok çiçek koparalıcak toprağından. Düşünce tarzımızı değiştirebildiğimiz zaman olgunlaşmışızdır demek. Büyük balık küçük balığı özleyedebilirdi ama siz, balıkların birbirini yediği bir hikaye anlatmayı seçtiniz. 🕊️¦