İrfan Taşcı
@irfant
Burayı keşfetmeden önce okuduğumuz yüzlerce kitap “kayıt dışı” kaldı :-( Önümüze bakalım :-) Instagram @savsozler
psikolog / öğretmen / asker
Hacettepe Üniversitesi
Erzincan - Ankara
Ankara, 29 Ağustos
22 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Ahlaksızlık Gevezeliklerine Karşı Aşı Olabilir (25+)Edebiyat
Sade’ın, bizzat kendisinin ve diğer hovardaların, keyfinin engelle karşılaşmadan yerine gelmesi için nasıl bir dünya istediğiyle ilgili felsefe sosuna bulanmış gevezelikleri. Din, ahlak, töre, etik vb. hiçbir şey olmasın, cinayet dahil tüm kötülükler -“doğanın isteği böyle olduğundan” (!)- serbest olsun. Cemil Meriç, Sade için “Freud azmanı” der ama bu Freud’a büyük haksızlık olur. Çünkü Freud’un iyi-kötü düşünsel bir çabası vardır en azından. Yine Meriç’in Sade için “Batı’nın bilinç altı” demesi de eksik kalır. Binbir gece masallarına vb. bakınca insanlığın bilinç altı demek daha doğru olur gibime geliyor. Ahlaksızlık propagandalarının en çiğ hallerine karşı aşılanmak için okunabilir. Ama uzun uzun yer verilen antisosyal sayıklamalar çok sıkıcı gelebilir. Ayrıca görsel pornografinin yazınsal temellerini görmek açısından ilginç olabilir.
Reklam
BAYAN MI, KADIN MI? KARI OLMASIN O...Edebiyat
Kemal Tahir’in, ölümünden bir yıl sonra 1974’te yayımlanan, 1943 yılının sonbahar ve kış aylarında Malatya Cezaevi’nde yaşayanları ve yaşananları anlatan, kısmen toplumsal tarih, kısmen öz yaşam öyküsü türüne giren romanı. Kemal Tahir romandaki alter egosunun adını “İstanbullu” Murat Bey olarak koymuş. Yazar kendisine bu şekilde mesafe koyarken gerçek hayattaki dostları Nazım Hikmet’i ve Piraye’yi, Hitler’i, İsmet İnönü’yü, İkinci Cihan Harbi’ni ve ez cümle mapushane halkını adlı adınca ve oldukları gibi anar.
Tahir, milletimizin fertlerini anlatırken her zaman olduğu gibi çok dobra konuşuyor. Onları -biyolojik psikolojik sosyolojik- tüm yönleriyle ele alıyor; yüce taraflarını da aşağılık taraflarını da sergiye koyuyor.
Türk milletinin cinselliğe bakışını ve yaşayışını bir belgesel kamerası gibi irkiltici derecede açık seçik anlatan bir yazar daha bilmiyorum. Genelev sermayeleri ve onların müşterileri, kocasını aldatan kadınlar, karısını aldatan kocalar, boynuz takmaya gönüllü kocalar, geneleve kız düşürmeyi zanaat edinen kabadayılar, ağır cezalık mahkuma umutsuzca aşık olan gardiyan kızı hep burada. Sefaletiyle, asaletiyle, zerafetiyle, nezaketiyle, merhametiyle, düzenbazlığıyla, zekasıyla, aptallığıyla, mertliğiyle ve namertliğiyle insanımız ...
Kitaptan uyarlanan Halit Refiğ’in yönettiği 1989 yapımı filmi de -ki Yeşilçam Sineması’nın da son birkaç güzel eserinden biridir- izlemiştim**. Murat konuştuğunda ya da düşündüğünde söylediklerini hep Kadir İnanır’ı seslendiren kişinin sesiyle duydum adeta. Yeri gelmişken belirteyim, filmdeki Tözey (Hülya Koçyiğit) kitaptaki Tözey’e epeyce uzak; hem şekil şemal hem karakter olarak.
“İnsanın dişisine ne demelidir, KADIN mı, BAYAN mı, HANIM mı?” tartışmasına da yakın tarihten gelmiş bir katkı/yanıt aynı zamanda; “KARI olmasın
Aslında Umutlu EvEdebiyat
Dickens’ın kitaplarından uyarlanan bir çok filmi izlemiştim. Örneğin Oliver Twist’in Bir Noel Şarkısı’nın çeşitli versiyonları, Büyük Umutlar vs. Bu okuduğum ilk kitabı oldu. Meğer Balzac ve Tolstoy ayarında bir romancıymış.
“Kasvetli Ev” hakkında, “yazarının olgunluk dönemi romanıdır, gençlik ve orta yaş eserlerinin neşeli, ümitli havasından uzaktır” yorumunu, kitabın girişindeki uzun tanıtım bölümünden ve başka kaynaklardan okudum.
Evet doğru, bu romanda daha fazla acı var. Ama insanlığın çoğu üyesinin iyiliğine olan, iyiliğin tek mutluluk kaynağı/olasılığı olduğuna dair sağlam inanç her bölümünde açıkça görülüyor.
Tam bir karakterler geçidi roman. Başrolde, sık sık anlatıcı rolünü de üstlenen Esther Summerson var. Hayata talihsiz başlayıp tam bir iyilik timsaline, çevresindekilere mutluluk ve yardımseverlik ilham eden bir periye dönüşüyor adeta.
Okunmasını tavsiye ettiğim bir klasik (87/100 puan).
Böyle övündü NietszcheFelsefe
Niçe’nin otobiyografik notlarını bir araya getirdiği ince kitabı. 1888’de yazılan kitap yazarının ölümünden sekiz yıl sonra 1908’de yayımlanmış. Niçe’nin tevazuya uzaklığı “Böyle Buyurdu Zerdüşt” te göstermiştir kendini. Bu kitapta ise adeta bir yıl sonraki zihinsel çöküşünün ipuçlarını verirmiş gibi grandiyöz sanrılar düzeyinde kendinden memnundur büyük nihilist. Övmelere doyamaz izzeti nefsini ve eserlerini.
Bu, Niçe’nin külliyatı içerisinde okunmazsa olmaz bir kitap değil. Niçe’nin kendisi hakkındaki düşüncelerini merak edenler için ilginç olabilir. Puanı 70/100.
Büyük Psikologdan Minör KlasikEdebiyat
Bildiğim, gözleriyle ruhun röntgenini çeken Balzac... Sınıfsal ayrımları, bu ayrımların kişilik özelliklerini biçimleyişini öyle güzel ortaya seriyor ki... Marx’ın altyapı-üstyapı çözümlemesi onun eserlerinin yanında çok yavan kalır. Muhteşem betimlemelerin, derin ruh tahlillerinin arasına serpilmiş özlü sözler ve tespitler harika. Bir ”Vadideki Zambak” bir ”Goriot Baba” ayarında değilse de bir çok yazarın başyapıtının, yanında sönük kalacağı bir ortalama yapıt -Balzac ölçülerinde- 100 üzerinden 76.
Reklam