Iris
@irisviverra
Şu anda okuduğu kitap
Bitmeyen bekleyişEdebiyat
Varoluşçuluğa göre insan -önceden bir öze sahip olmaksızın- dünyaya fırlatılmış ve başıboş bırakılmıştır. Bu -kendinden- anlamsız dünyada bir anlam yaratmak, yani bir öze sahip olmak insanın kendi elindedir. Didi ve Gogo bu anlamsız, saçma ve ürkütücü dünyadaki özünü arayan -ya da bekleyen- başıboş insanı temsil eder. Godot, özdür; anlamdır. İnsan yaşamı boyunca bir anlam bekler durur. Bu anlam tanrı da olabilir, aşk da olabilir; insana bir yaşam itkisi sağlayabilecek her şey olabilir. Fakat o anlam bir türlü gelmez, tıpkı Godot gibi. İnsan yine de beklemeyi sürdürür. Zira gidecek başka bir yeri yoktur. Nasıl olduğunu anlamadığı biçimde dünyaya fırlatılmıştır ve sonuçlarına katlanmak zorundadır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir kaplanın sıçrayışları kadar ani, ara sıra vuran sarsıntılarla, karanlık sırtını kabartarak çıkıyor denizden hayat. Bağlı olduğumuz şey bu işte; vahşi atlara zincirli bedenler gibi bağlıyız buna. Boşlukları doldurup çatlakları gizlemek için birtakım yollar bulduk yine de.
Su birikintisinin yanına vardım. Öbür tarafa geçemedim. Yıkıldı kimliğim. Biz bir hiçiz, dedim ve düştüm. Bir tüy gibi savruldum, tünellerden aşağı sürüklendim. Ayağımı dikkatle karşıya geçirdim sonra. Bir tuğla duvara dayadım elimi. Acılar içinde geri döndüm; su birikintisinin gri, soluk boşluğundan tekrar geri çektim kendimi bedenime. İşte, sürdürmek zorunda olduğum hayat bu benim.
Varlığımın akışında bir engel var; derin bir akıntı ittiriyor, zorluyor onu; sarsılıyor; dürtülüyor; merkezindeki düğüm direniyor. Ah, acı, ıstırap bu!