Herkes için geçerli mi bilmiyorum ama dönüşüm sürecim başladığında, bu bende çok geçmeden bilinçli bir çalışmadan öte, kalıcı bir takıntıya dönüşmüştü.
…Ben her şeyi değiştirmek ve değişim sürecimdeki her şeyin bir kararın sonucu olmasını istiyordum. Hiçbir şeyin kontrolümden çıkmasını istemiyordum.
Kötü bir insan mı oluyordum? Birkaç yıl öncesine kadar eve döndüğümde anneme kim olduğumu göstermek için kanepede kitap okuyormuş numarası yaparak ona uyguladığım şiddeti Amiens’de yeniden mi üretiyordum? Değişerek başkalarına artık onlara benzemediğimi mi göstermeye çalışıyordum, değişmenin sadece başka biri olmak değil, aynı zamanda artık başkaları gibi olmamak anlamına geldiğini, bu yüzden o insanları reddetmek, onları terk etmek, kendinden aşağı koymak gerektiğini mi anlamıştım? Nefret edilesi bir insan mı olmuştum?