Başucu kitaplarımız arasında olması gerektiğini düşünüyorum. Kitabı çok içselleştirerek okuyorsanız, depresif olduğunuz anlarda okumak mantıklı olmayabilir.
Gerçekten istediğimiz hayatı mı yaşıyoruz yoksa olması gerektiği gibi bir düzen mi kurmaya çalışıyoruz?
Özellikle ölümü basite indirgeme konusunda etkiledi beni. Bir cenaze oluyor ve acıyı paylaşmaktan ziyade, acıya saygı duymayan misafirler için yapılması gerekenler telaşına kapılıyoruz. (Ona çay gitmiş mi, yemek verilmiş mi?. . )
Nazo gerçeklerin farkında olarak ve kendi istediğimiz hayatı yaşamak çok önemli bunu bir kez daha iliklerime kadar hissetmiş oldum.