Ben... Bu kirli yalnızlık içinde utanmayı tamamen unuttum, insanın ruhunu parçalayan ve kemiklerinden iliğini emen bu lanet olası ülkede.
...daha önce hiç iyi bir insan ya da ona benzer bir şey oldum mu bilmiyorum, ama... galiba her zaman yardımsever biriydim...
Söz konusu başkalarının derdi olunca nasıl da hep daha zeki ve daha nesnel oluruz
Bir keresinde kendinizi bir insanın yerine koymadan, onun yerinde olmanın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalışmadan, asla onu tanımayacağımızı söylemişti.
Radley'lerin verandasında durmak bile yeterliydi.
