İsa Sarıca

Geceye Düşülen Notlar
Dış dünyaya kapattığımız kapılar ne kadar sağlamsa o kadar mahkumuz esarete. Kapımızın dışındaki modern gürültü yerini huzurlu bir sessizliğe bırakıyorsa o kapı, başka kapı aramıyoruz. Kapılar ardındaki sessizlik bazen tek sığındığımız yer. Gürültülü modernite sessizliği katlediyor. Vazgeçemediğimiz şeyler bizim katilimiz oluyor. Konforlu bir hayat için gürültüye ihtiyaç duyuyoruz, gürültüden kaçmak için de sessizliğe sığınıyoruz. Zıtlıklar arasında sıkışıp kalmış hayatlar. Kim çıkartacak bizi buradan? Kendi huzurumuzu yine kendimiz bozuyor ve bunun, gerekli bir zorunluluk olduğuna inandırmaya çalışıyoruz kendimizi. Çelişkili hayatlar kaderimiz mi? Zor sorulara kolay cevaplar. Sıkıştığımız da kaçacak yerimiz olmadığında kapatıyoruz kapıları. ErteIiyoruz sadece, vakit kazandığımızı sanıyoruz ama tüketiyoruz zamanı. Bize verileni doğru kullanmıyoruz ya da kullanamıyoruz. Başlangıcı belli bitişi belli olmayanı hakederek yaşayamıyoruz. İS
Deneme