İshakaya
@ishak_
...
Durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse iyi niyet iddiasında bulunamaz. (Medeni Kanun m.3)
...
instagram.com/ishakky_
5330 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Mareşal Fevzi Çakmak (Mustafa Fevzi Paşa) (1856-1950). 1898’de Harp Akademisini bilirdi. Osmanlı ordusunda salı askeri bir kariyer yaptı. 1. Dünya Savaşı’ndan sonra Anadolu hareketi yanlısı Ali Rıza Paşa ve Salih Paşa kabinelerinde harbiye nazırlığı görevinde bulundu. 1920 Mayısı’nda Anadolu hareketine katıldı. 1920-1924 arasında milletvekilliği yaptı. Milli Mücadele döneminde Müdafaa-i Milliye vekilliği ve Erkan-ı Harbiye-i Umumiye reisliği görevlerinde bulundu. Cumhuriyet döneminde 1944’te emekli oluncaya kadar genel kurmay başkanlığını sürdürdü. 1921’de, Sakarya Savaşı’ndan sonra mareşalliğe yükseltildi. Askeri meselelerde son derece muhafazakârdı ve silahlı kuvvetlerin modernleştirilmesine karşı çıktı. 1946’da DP’ye katıldı ve 1946’daki cumhurbaşkanlığı seçiminde İnönü’ye karşı muhalefetin adayı oldu. 1948’de DP’den ayrıldı ve Millet Partisi’ne katıldı. Ölümüne kadar bu partinin onursal başkanlığını sürdürdü.
Kazım Karabekir Paşa (1882-1948). 1905’te Harp Akade- misi’ni bitirdi. 1907’de Edirne’de İttihat ve Terakki’ye katıldı. Salt askeri bir kariyer yaptı ve 1918’de mirliva rütbesiyle Kafkas Ordusu’nu yönetti. 1919 Mart’ında Doğu Anadolu’da Dokuzuncu Ordu kumandanlığına atandı. Kuvvetleri ulusal direniş hareketinin belkemiğini oluşturdu. 1920’de Ermenileri mağlup etti. Mustafa Kemal’in güç tekeli kurması üzerine onunla anlaşmazlığa düştü ve 1924’te Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası’nı kurdu. 1926’da İzmir Su i kastiyle ilgili görülerek tutuklandı, yargılandı, ama daha sonra serbest bırakıldı. Atatürk’ün Ölümünden sonra yeniden milletvekili seçildi ve 1946’da Meclis Başkanlığına getirildi.
III. Selim (1761-1908), III. Mustafanın oğlu ve yirmi sekizinci Osmanlı padişahı. Avrupa’ya büyük ilgi duyuyordu ve daha tahta çıkmadan önce Fransız kralı XVI. Louix ile yazıştı. Nizam-ı Cedid adlı reform programını benimsetmeye çalıştı. Bu program suistimalleri önlemek için büyük ölçüde geleneksel çabaları içermekle birlikte bir dizi Avrupa kaynaklı yenilikler de getiriyordu. Merkezi yönetimin ayan üzerindeki gücünü artırma girişimleriyle Yeniçeri Ocağı’nın yerine modern Avrupai bir ordu kurma çabalan sonuç vermedi. 1807’deki yeniçeri isyanı sonucunda tahttan indirildi ve 1808’de öldürüldü.
II. Mahmut (1784-1839). 1. Abdülhamit’in oğlu ve otuzuncu Osmanlı padişahı. 1808-1926 arasında, yakınlarını önemli görevlere getirerek ve ayanın gücünü kırarak, iktidardaki gücünü sağlamlaştırdıktan sonra 1826’da Yeniçeri Ocağı’nı kaldırdı. Ardından idarenin tüm dallarında Batılılaşma reformlarına girişli. Merkezi yönetimin imparatorluğun ana toprakları üzerindeki kontrolünü artırdı, ama Yunanistan, Sırbistan, Mısır ve geçici olarak Suriye’yi kaybetti.
İbrahim Şinasi (1826-1871). Kariyerine Tophane’de kâtip olarak başladı. Reşit Paşa’nın himayesine girdi. Eğitimini sürdürmesi için Fransa’ya gönderildi. 1853’te İstanbul’a döndü ve Meclis-i Maarif üyeliğine atandı. Reşit Paşa’nın ölümünden sonra kendisini görevden alan Ali Paşa’nın düşmanıydı. 1869’da kendi gazetesini yayınlamaya başladı, kısa süre içinde gazete yönetimi eleştiren önemli bir araç haline geldi. 1865’te ülkeyi lerketmek zorunda kaldı. Namık Kemal’in kılavuzu.