İşin Aslı
@isinasliyrt
11 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bitirdikten sonra yerini doldurmaya çalıştığınız romanınız.
"hayat bir metafordur." mottosuyla yola çıkmış murakami san. hatta metafor içinde metaforlar da var. o yüzden okuması çok da kolay değil. daha doğrusu şöyle söyleyeyim; bu bir kitaptır en nihayetinde, kelimeler yığınıdır. okuma yazma bilen herkes oturup bunu güzelce okuyabilir. fakat işte metaforlar... o işaretleri yerine oturtmak ve yazarın aslında kim ve ne aracılığıyla bize neyi anlatmaya çalıştığını kavramak biraz kafa yorduruyor insana.
diğer romanlarında da olduğu gibi yine bilinçaltı ögeleri mevcut. sanki arkadan kitap boyunca kid a çalıyormuş da david lynch sizi kayda alıyormuş gibi. belki de ben abartıyorumdur, o kadar değildir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yeni bitirip sıcağı sıcağına bu güzel kitabın yorumunu yazmak istedim :)
Gerçekten çok özgün bir dili ve konusu var. Daha önce okuduğum herhangi bir kitaba benzemiyor. Gerek işleyiş tarzı, gerekse dili bakımından.
Kitap tam bir kara komik metin. Trajedinin içerisinde ajitasyon yapmadan sizi kahkahalara boğan ve duygu karmaşası yaratan bir tarzı var.
Ayrıca kitap kara mizah olduğu kadar, felsefik bir bakış açısı da barındırıyor. Konusundan bahsetmeyeceğim, zira ne desem spoiler olacaktır. En iyisi alın ve okuyun. Herkese tavsiyemdir.
mükemmel olmasa da, "bu ülkede murat menteş gibi başarılı bir yazar var" demenize neden olan kitaptır.
evet, çok macera var. evet, çok benzetme var. evet, çok aforizma var. kimi bunları seviyor, kimi eleştiriyor. olay hızla akıp gitsin diyenler, benzetmelere ve aforizmalara kızıyorlar okumayı yavaşlatıyor diye.
benim gibi olay örgüsüyle işi olmayanlar, orijinal ve komik benzetmeleri, düşündüren aforizmaları keyifle okuyup, olayların saçma akışını, zorlama macera arayışını ve kitabın sonunu eleştiriyorlar.
kimi, benim gibi, ağır ilerleyen ilk 100 sayfayı, kimi de dört nala giden diğer sayfaları seviyor. kimi edebi zevk alıyor, kimi sürükleyici bir maceraya atılıyor. herkes, kitabı okurken sevdiği ve sevmediği şeylere maruz kalıyor. ama menteş'in yeni kitabının çıkmasını herkes dört gözle bekliyor.
çevremde 14 ile 45 yaş arasında olup ruhi mücerret'i okumuş olan bir sürü insan var. bir kitap düşünün ki her kitleden insana değişik açılardan ulaşabiliyor. okumayı sevdiğiniz kitaplardan olmasa da kendini okutuyor. yazarının yeni kitaplarının çıkmasını merakla bekletiyor. sadece bunlar bile kitabın ve yazarının başarılı olduğunu gösterir.
başlayıp bir solukta okuyacağınız dostoyevski yapıtı. ilk bir kaç sayfa ne anlatıyor bu yahu diye sorgulayıp, sabredip devam ettiğinizde bazen kendi kendinize konuşurken, ölçüp tartarken bile atlayıp dillendirmekten çekindiğiniz, önemsemeyip üzerinde durmadığınız ama tüm sosyal ilişkilerinizi biçimlendiren davranış kalıplarını anlatan mini roman. kahramanımızın insanlara duyduğu derin ve şaşmaz nefretini dillendirdiği uzun bir öykü de denebilir.
kendisinin bildiği hastalıklı yönleri yüzünden kendisini toplumdan soyutlayan isimsiz bir kahramanın itirafnamesi olarak da özetlenebilir. kendisini hiç de sevmediği kişilerin olduğu bir veda yemeğine zorla davet ettirip, o yemekte yaşadıklarını anlattığı bölüm, zeki demirkubuzun yeraltı filmine esin kaynağı olmuştur.
