Gustave Flaubert'in
Bir sürü maskaralık, diye söylendi.
Bu söz, kanaatini açıklıyordu; çünkü zevkler, bir okul av- lusundaki çocuklar gibi, kalbinin üzerinde o kadar tepinip durmuştu ki, orada hiçbir yeşillik bitmiyor ve oradan kim geçerse, çocuklardan daha sersem, onlar gibi adını duvara kazımayı bile akıl edemiyordu.
Kışta yapraklarımız döküldü diye bizi kurudu sananlara bir şey söyleyelim:
Biz sadece dinleniyoruz.
Köklerimiz derinde, gövdemiz ayakta.
Bahar geldiğinde yeniden açmayı değil, yeniden hatırlatmayı biliriz kendimizi.
Çünkü bazı ağaçlar yapraklarını kaybedince ölmez…
daha güçlü büyümek için hazırlanır. 🍃