İnsan, aklıyla konuştuğunda meramını düzyazıyla anlatır, ama eğer kalbiyle konuşmak istiyorsa kelimeler muhataba şiir olup ulaşır. Ve kalp diliyle söylenen sözler kalbe dokunur, karşılığını kalpte bulur. Kalp hafızasının akıl hafızasından daha kuvvetli olması dolayısıyla da kolay ezberlenir. İsterseniz beş yüz kelimelik bir şiir ve beş yüz kelimelik bir düzyazı (nesir) ezberleyelim. Bir müddet sonra hafızamız nesir cümleleri değiştirmeye, dönüştürmeye, eksiltmeye ve nihayet birkaç yıl sonra unutmaya başlar. Oysa ezberlediğimiz şiir kafiyeler (uyak), redifler, vezin ve ahenk dolayısıyla zihnimizde çakılı kalır. İlkokulda ezberlediğimiz şiirleri olduğu gibi hatırladığımız halde ilkokul öğretmenlerimizin cümlelerinden aklımızda hiçbir şey kalmaması bu yüzdendir. Çünkü şiir kalbin zarafetine, estetiğine, güzelliğine, aşka, sevgiye pek münasiptir, bu yüzden unutulmaz.