Kuvvet kuvveti kırınca, olağanüstü olan değersiz kalır, görkemli olan acınacak hale düşerdi. İşte bundan bir sonuç çıkıyordu: Bükebildiğin, ezip yok edebildiğin hiçbir şeyin önemi yoktur. Baş eğip diz çökenler, galibin insafına kalmışlardır. Dünyanın temel düzeni de buna dayanıyordu..
"Hiçbir kral, hiçbir imparator hiçbir hükümdar devletini yitirdiği için Boranlı Yedigey kadar umutsuzluğa düşmememiş onun kadar acı duymamış ve ağlamamamıştı.
Dünya ise dönmeye devam ediyordu..."