İsmet

İman etmek ölümle sona ermeyene açılmayı getirir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Muaz bin Cebel Peygamberden "Hangi amel en fâziletlidir." diye sordu. Peygamber mübarek dilini ağzından çıkarıp parmağını üzerine koydu.
Şiir bizi(düzyazıda olduğu gibi) anlam alanına götürmek üzere dilden uzaklaştırmaz, anlamın dilde nasıl saklı kaldığını bildirerek dilin sırrına yaklaştırır.
Şiir bir şeyin gösterme biçimi olmaktan çok, görünen ve görülebilen bir biçimdir.
Şiir olağan akış dediğimiz ortam içinden bize bakılmaya değer, görülmeye değer olanı çekip çıkardığı için şiir olmuyor mu ?