"İncirler, " dedi.
"İncirler çiçek açana kadar bekle beni."
İnanmıştım.
Güvenmiştim.
Bekliyordum.
Gelecekti.
İncirler çiçek açacaktı.
Baharlar geldi geçti,
Ve ben bıkmadan,
Usanmadan,
İncirlerin çiçek açmasını bekledim.
Meğer bir imkansızlığa inanmışım
Bunca zaman...
İmkansız olanı sevdiğim gibi...
Kendine iyi bak İncir Çiçeğim...
Sen hiç olmadın,
Ama ben seni hep istedim.
Özür dilerim...