Üçüncü birisi vardı yanlarında
Tanıdım sesinden o Münzevi Adamı,
Bağıra bağıra söylediği ilahilerle
İnleten yaşadığı korunun her yanını.
Günah çıkartırım ona, diye düşündüm,
Yıkar benim için Albatrosun kanını.
Sonra büyü bozuldu ve yemyeşil
Göründü deniz gözüme yeniden
Ve baktım uzaklara, ama görmedim
Fazla bir şey, onca görecek varken,
Nasıl ıssız bir yolda yürürken birisi,
Adımlarını korku ve dehşetle atar
Ve dönüp bir kez ardına baktıktan sonra
Çevirip de başını bakmazsa hiç tekrar,
Çünkü bilirse bir adım gerisinde
Kendisini izleyen korkunç bir şeytan var.
‘Çarmıhta ölen İsa aşkına,’
Diyordu birisi, ‘bu mu o adam,
Bir dokunuşuyla o zalim okuyla
Acımadan zararsız Albatrosu vuran?
Günlerini tek başına geçiren ruh
O diyarda sis ve karlarıyla,
Seviyordu o kuşu, seven bu adamı,
Kendisini öldüren okuyla.’
Uyku tatlı, okşayıcı bir şeydir,
Yoktur dünyada onu sevmeyen:
Yüce Meryem Ana, şükürler olsun ona,
Bir uyku yolladı Cennet’ten bana,
Ruhuma sızıp her şeyi örtüveren.