Burada, Lotte! Ölümün esrikliğini içeceğim soğuk ve korkunç kaseyi tutmak beni ürpertmiyor! Onu bana uzatan sensin, ben de almazlık etmiyorum. Hepsi! Hepsi! Böylelikle yaşamımdaki arzu ve isteklerimin hepsi gerçekleşti. Ölümün tunçtan kapısını bu kadar soğukkanlı, bu kadar sakin çalabilmek.
Nasıl ki bir tutsağın düşüne sürüler, çayırlar, buğday tarlaları girerse, benim de ruhuma geçmişin güneş ışığı vuruyordu! Öylece durdum! -Kendime kızmıyorum, çünkü ölme cesaretine sahibim. -Yapabilirim-
"Adieu, sevgili Werther!" -Sevgili Werther! Bana ilk kez sevgili diye hitap etti ve bu benim içime işledi. Bunu kendi kendime yüz kez tekrarladım ve dün gece, tam uyumaya giderken kendi kendimle çeşitli konularda gevezelik ediyordum, birden şöyle dedim: "İyi geceler, sevgili Werther!" , sonra kendi halime güldüm.
27 Ekim akşamı
O kadar çok şeye sahibim, ama ona olan duygularım her şeyi yutuyor; o kadar çok şeye sahibim, ama o olmayınca benim için her şeyi değersiz.