isra
@isramiv
Kızgınlığımı ve çaresizliğimi anlatamam size. Yine de benimle empati kurmaya çalışın. Bir insan için bütün yaşamınızı bir kenara itiyorsunuz, o ise kayıtsızca elinin tersiyle kovduğu bir sinekten daha fazla değer vermiyor size.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İkimiz birbirimize sadece iki metrelik mesafede nefes alıp vermekteydik. O benim farkımda olmasa da, benim gözlerim onun üzerindeydi. Beni görmüyordu, kimseyi gördüğü yoktu zaten.
Ama sanmayın ki bana döndü. Hayır, beni tamamen unutmuştu; onun yaşamından dışlanmış, kaybolmuş, geçip gitmiştim
Tek sorun perdeyi açıp diğer tarafa geçmekte, hepsi bu. Bu şüphe ve erteleme neden? Çünkü arkada bizi bekleyenleri bilmiyoruz. Çünkü bunun geri dönüşü yok. Çünkü zihinlerimiz, belirsizlikten başka bir şeyin olmadığı her yerin, karanlık ve karmaşık olduğunu düşünür.
Seni düşünmüyorum. Sen benim ruhumdan bile önce geliyorsun