ismail sali
@issali88
tanrım öldür IV.Şiir
eğildim kuyuya,
bir yudum, dedim herkes için
dedi: /kan doluyum, sırrını verdin çünkü bana/
keşke bir söz daha etseydin
belki şiir olur yazılırdım sana
âh! kalbim kir tuttukça kin döktüm
tanrım öldür
Reklam
tanrım öldürŞiir
utanmasam da söylesem:
rahmân! n'oldu açtığın kapılar
nerede kaldı bin telaşla geldiğin uzaklık
kısık bakışlarla kimi geçtimse hâlâ buğu
onca kalabalıktan kalmadı bir hatıra
dinlediğim her masal şimdi doğu:
âh! açıldım ve kapandım kendime
aşk ve ülke: kalınmazŞiir
dönüp bakılır son kez
parmaklardaki şefkat azalır
anımsanmaz hangi kadaya gönül borcumuz kaldığı
anımsanmaz:
hâlâ kısa seyirdir dünyada insan
ağır iyiliğim, sevgilim
uzun ayrılık oldum, öyle farz et
yürüdüm, tükendim
/her kayanın gediğinde ağladım/
gıyâbında yargılandı kalbim
anladım: buymuş bana kısmet
sevin sehpâŞiir
dar sokaklara yamanırken kırk çileden geçtim
acıya vâris sabır olsa da sese maraz kaldı:
acıtan emânetim, zarif yankım, insan bazen ölür
Dördüncü kanto
Ruhu büyük bir güçle kendine çeken
bir şey görülürse duyulursa,
zaman bir çırpıda akıp gider,
çünkü zamanı algılayan yeti başka,
ruhu içeren yeti başkadır,
biri bağımsız, öteki bağımlıdır.
Reklam