...
Sızısı haziran dudağında kararmış,
...
Kaç kuş vurur şair hayatı boyunca?
Yahut kaç sevişme nar kokusu doğurur ki,
kül de senin nefesin,
göğün mavisi kadar etmiyorsa.
Azem E. Saltık
Yüzleşme 2Duygu ve Düşünce
Benim nelerle mücadele ettiğimi belkide sonsuza dek bir kul dahi bilmeyecek. Bilseler ne değişir bilmem. Ama beni anlamalarını çok isterdim. Hayatımın en zor günlerini geçirdiğimi sanırdım. Sanki boğazıma kadar bir suyun içine batmış boğulurken öleceğimi sanırdım ya da dilerdim. Ama hayat beni suda boğmaktan vazgeçip bataklığa bıraktı. Bu kez kurtulmayı diliyorum. Ölmek değil yaşamayı özlüyorum. Yoruldum biliyorum ama ben hiç böyle bir çaresizlik görmemiştim. Neye nasıl bakacağımı bilmiyorum. Yolunu kaybetmiş bahtsız bedevi değil yolu bildiği halde yürümeye takati kalmamış biriyim artık. Mutsuzluğu ruhumun en kuytu karanlık köşelerinde hissediyorum. Aydınlığı ışığı güneşi arıyorum. Kimsenin bilmediği anlam veremediği derin kuytularda can çekişiyorum. Güneşe hasret kalmış bir gül gibi günden güne kuruyorum. Hata bendeyse kadere isyan etmem gerekir hayir isyan etmiyorum. Her çiçek toprağında açar toprağımı bulmak istiyorum bedenim hâla yaşarken.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Haklısın.
"Doğru insan nefsine isyan etmiş bir iman abidesidir" sözü çok derin. Nefis dediğimiz şey hep kolay olanı, rahat olanı, çıkarına geleni ister. Ona boyun eğmek kolay. Ama asıl mertlik, kendi nefsine karşı durabilmekte.
Nefsine isyan eden insan, aslında en büyük cihadı yapıyor. Çünkü dışarıdaki düşmanla savaşmak kolay da, içindeki bencillikle, kibirle, hırsla, tembellikle savaşmak en zoru.
İman da zaten öyle bir şey: Sadece dilde değil, nefse rağmen yapılan tercihlerde belli oluyor. Canın istemese de doğru olanı yapmak, menfaatin olmasa da adil olmak, kimse görmese de dürüst kalmak... İşte o zaman insan gerçekten iman abidesi oluyor.
___ /Güven Taşdemir
Iman;
dedikoduyu bırakmaktır, yargıyı yumuşatmaktır, belirsizliği düşman görmemektir.
Iman, Allah'ı doğru bilmek değil, kendi korkunu doğru görmektir.
Korkun azaldıkça güven artar.
Güven arttıkça isyan diner.
Allah'a inanmak, yaşamı kutsamak demektir.
Her hâliyle.
Her eksikliğiyle.
Her bilinmezliğiyle.
Ve insan gerçekten güvenmeye başladığında
ilk değişen şey kaderi değil, yüreğinin açılmasıdır..
Titreme azalır.
Kalp yerleşir.
İman işte orada başlar.
