Albert Camus, Düşüş (La Chute) adlı bu felsefi ve sarsıcı başyapıtında, Amsterdam'ın loş barlarından birinde eski bir avukat olan Jean-Baptiste Clamence’in, bir yabancıya karşı yaptığı derin ve acımasız iç döküşü üzerinden modern insanın ahlaki çöküşünü konu alır. Yazar; geçmişte Paris’te saygın ve erdemli bir hayat yaşarken bir gece köprüden nehre atlayan bir kadını kurtarmayarak kendi sahteliğiyle yüzleşen Clamence’in "günah çıkarıcı yargıç" rolüne bürünüşünü anlatırken; burjuva ahlakını, toplumsal ikiyüzlülüğü, suçluluk duygusunu, özgürlüğün getirdiği ağır yükü ve modern insanın kendi vicdanından kaçışını, varoluşçu, ironik, monolog tarzında ve insanı kendi karanlığıyla yüzleştiren keskin bir dille işler.
️"Delinecek bir gemi, tamir edilecek bir duvar ve öldürülecek bir çocuk vardı." Kötülüğün sınırının olmadığıni ve bir tane kötünun bile neler yapabilcegini tarihle harmanlanmış üstad.Koskoca bir devletin nasil zedelenecegini bir hainin ağzından itiraf ettirmiş. Uzunnn bir aradan sonra en sevdigim yazarı okumak iyi geldi. Ama ben de 'İtiraf' edeyim ki daha önce okudugum kitapları daha çok içine çekmişti beni. Yine de İskender Pala'nin kalemi bambaşka.
Ön yargısız okuyun1000Kitap
Serdar Nurmedovla ilk kez bu kitapla tanıştım. Kendisine gerçekten bu kitabı yazdığı için çok teşekkür ederim; bir fenerin bir yolu aydınlatmasını anlatmakla kalmayıp o fenerin kullanım talimatıyla bizlere nasıl kullanılacağını da öğrettiği için.
Kitaba bir tık ön yargı ile başladığımı itiraf ediyorum çünkü kişisel gelişim ve psikoloji kitapları okumak pek tarzım değil. Ama sağ olsun DEHB'li arkadaşları çok iyi tanıyor o yüzden anlatacağı şeyleri de espirili ve akılda kalıcı şekilde yazmış. Çok yer not aldım ve hayatımda yeni yeni uygulamaya başlıyorum. Umarım bu yolda herkes başarılı olur ve bu kitabı okur. Sonunda DEHB'li yakın çevreden bir aile ferdinin ya da partneriniz varsa onun da neler yapabileceği yazıyor. Süpersiniz; tabi ki 10/10.
Yakın zamanda vefat eden Baek Sehee'nin bu eserini okumadan önce gereksiz bir beklenti içerisindeydim. Bu beklentinin sebebi elbette sosyal medya ve popüler kültürdü. Fakat eserin sonunda umduğumu bulamadım.
Baek Sehee bu eseri kendisi ile aynı şeyleri yaşayan insanların yalnız olmadığını hatırlatmak için kaleme aldığını özellikle vurguluyor. Depresyon, anksiyete ve alkol bağımlılığı gibi sorunlarla mücadele eden yazar, psikiyatri seanslarını kayıt edip yazıya dökerek okuyucuya iletmiş. Eser boyunca güçlü bir oto sansür hissettim. Elbette seansları harfi harfine yazmak zorunda değil ve bir şeyleri saklamak onun en doğal hakkı. Bu oto sansürler nedeniyle ortada ne bir adam akıllı problem ne de bir tedavi görebiliyoruz. Uzman bir psikiyatrist değilim, bu alanda çok fazla şey bilmem ama okuduğum onlarca kitaba dayanarak çok fazla yüzeysel bulduğum itiraf etmeliyim.
Başlığı ile okuyucuyu kendisine çeken fakat içeriği ile zaman kaybı olduğunu düşündüğüm bir eser. sevgili Baek Sehee, ben de ölmek istiyorum ama mantı da yemek istiyorum... Fakat aynı sebeplerden ölmek istemiyoruz.
Kitapla ve saygı ile kalın.
Yine tarih ile yaratıcılık iç içe . Öyle bir kitap düşünün ki kahramanları Fatih Sultan Mehmet ve Bellini .
Okuması biraz sabır gerektiyor ancak sonu buna değiyor. Saf bir kötülüğün sonunda Allah’a sığınması.
Yanlış insanların arasında tek doğru kalanlardı onlar. Yalnızlardı bir o kadar da kalabalık. Orhan Veli’nin aşk dolu mektuplarını gönderecek parası, Nahit Hanım’ın ise o mektupları evine alacak cesareti yoktu. Ama yinede çok cesurlardı. Orhan Veli “içimdekilerden başka hayat yok” diyerek adeta Nahit hanıma aşkını dolu dizgin itiraf etmişti. Orhan Veli’nin kullandığı cümle benim için mükemmeliyet tellakisiydi resmen.
Nahit hanım bir daha cevap alamayacağı bir mektup yazmış ve orada Orhan Veli’ye “şiire de ihtiyacım var, meğerse şiir ihtiyaçmış” diyor.
Şiir gerçekten bir ihtiyaç; ekmek gibi, su gibi,
