Karalamalarla dolu bir defterŞiir
Bana kendini anlatıyorsun, sanki bir insan değil de yıkılmış bir devletin son nüfus sayımısın.
Bir gün köylüsün, toprağa secde eden ellerin var. Bir gün diktatör, kendi kalbine bile söz hakkı vermiyorsun.
Sana güzel desem aynalara savaş açıyorsun. Çirkin desem bütün gece susuyorsun.
Zeki olduğunu biliyorum. İnsan kendi canını bu kadar ustalıkla yakmayı aptallıkla başaramaz.
Herkes aura peşinde koşarken sen yaralarının etrafında dolaşıyorsun. Sanki acı çekmek gizli bir asalet nişanıymış gibi.
Omuzlarında taşıyorsun
Yaşaman lazım.
Bunu sana kaç kere söyledim bilmiyorum.
Çünkü sen bazen yaşamamayı düşünürken bile hayatın ortasında duruyorsun.
Bir bebek ağlaması duyunca dönüp bakıyorsun,sinirden
yaşlı bir köylü görünce üzülüyorsun, kırık bir ağacı görünce susuyorsun.
Ölmek isteyen dünyanın ayrıntılarını böyle sevmez.
Kalp damarlarında dolaşan şey kan değil senin, itiraz.
Bu yüzden yoruluyorsun.
Bu yüzden kimseye benzemiyorsun.
Seni dinleyen herkes başka bir anlam çıkarıyor.
Farklı yorumumda seni, bir mezhep oluşuyor
Bir kısmı deli diyor . Bir kısmı şair. Bir kısmı kayıp. Bir kısmı kurtulmuş.
Ben hiçbirine inanmıyorum.
Çünkü ben seni gecenin üçünde sebepsiz yere sessizleşen yüzünden tanıyorum.
Dünyayı değiştirmek ister gibi konuşup bir kediyi incitmekten korkan kalbinden.
Ve sana bakınca bazen garip bir şey düşünüyorum
İnsanların güç dediği şey belki de yalnızca kırılmaya devam edip taşlaşmamaktır diyorum sana
Act
Nacizane kanaatim genel görüşümDuygu ve Düşünce
Her daim itaati öğütleyenlerin öğüt anlayışı sakattır. İyiye iyi olduğu vakit hemfikir olunur ve desteklenir ama körü körüne hiçbir mecraya itaat etmemelidir. Bizlere asırlardır öğretilen el etek öpme itaatkar olma mantığı berbat sonuçlara gebedir ve berbat bir ahlak anlayışını dayanak kabul etmiştir. Kişilik ahlak ve hatta edep sahibi olmakla itiraz edip karşı çıkmak arasında hakikatte itaatten daha derin bir bağ vardır. Sırf aykırı olmak için aykırı olunmaz ama muhalefet olması gereken yerde de insan gücün ve çoğunluğun karşısında olabilmelidir.
"BİR EŞIT DEĞILDIR BİRE!"Şiir
Öğretmen tahtada bağırır
Ellerini örtmüş tebeşir tozu,
Sınıftakilerin umurunda mi?
Pestil yiyip dalgalarındalar,
Kimisi "Gençler" dergisine dalmış,
Aldıran yok kendini paralayan öğretmene, Ve doğrulamaya çalıştığı o denkleme! Karanlık tahtaya yazılmış mahzun beyaz bir yazı; Bir eşittir bir diyor!
Birden bir öğrenci parmak kaldırır;
Hep biri çıkmalı itiraz eden,
Tek tek kelimeleri sıralıyor;
Eşitlik büyük bir yalandır diyor!
Öğretmen gence şaşkınca bakar,
Genç dönüp sessizce sorar;
"Bir insan şayet bir sayı olsaydı,
Yine de bir bire eşit mi olurdu hocam?"
Zor bir soru herkes donup kalır,
Öğretmen sinirli sinirli düşünür
Sonra evet deyip kesip atar!
Öğrenci gülümser itiraz eder,
Birer sayı olsaydı insanlar der;
Parası ve gücü olan daha fazla olur,
İyi ve yürekli olan daha az!
Birer sayı olsaydı insan,
Üstün olurdu teni beyaz olan
Düşük kalırdı zenci adam!
İnsan sayı olsaydı şayet hocam,
Eşitlik alt üst ederdi herşeyi durmadan! Nasıl zengin olurdu hırsız alçaklar?
Kim örerdi Çin'in etrafına yüksek duvarlar? Bir insan bir insana eşit olsaydı,
Kimin sırtı yük altında bükülür?
Bir insan bir insana eşit olsaydı,
Kim çürürdü hapiste o zaman?
