Alevlerin çekiciliği uyumun, oranlarla ölçülerin ötesinde, tuhaf bir oyunla büyüler insanı. Onların ele gelmez atılımı hem trajediyi hem zarafeti, hem umutsuzluğu hem saflığı, hem üzüntüyü hem şehveti simgelemez mi? Doymak bilmez saydamlıklarında, kavurucu özdeksizliklerinde büyük arınmaların, içsel yangınların kanatlanışına, hafifliğine rastlanmaz mı?