" Bu sevimli coşkuyu anlıyorum.Felaketlerin başlangıcında ve bunlar son bulduğunda hep biraz söz sanatı yapılır.Birinci durumda, alışkanlıklar henüz kaybolmamıştır, ikinci durumdaysa geri gelmiştir.Asıl felaket sırasında gerçeğe alışılır, yani sessizliğe.Bekleyelim. "
" Sabahın dördünde genellikle hiçbir şey yapılmaz ve uyunur; gece, bir ihanet gecesi olmuş olsa bile.Evet, o saatte uyunur ve bu huzur vericidir, çünkü endişeli bir yüreğin en büyük arzusu, sevdiği kişiye sonsuza dek sahip olmak ya da ayrılık zamanı gelip çattığında, bu varlığın ancak buluşma günü gelince son bulacak düşsüz bir uykuya dalmasını sağlayabilmektir. "
" Geleceği, yolculukları ve tartışmaları ortadan kaldıran bir vebayı nasıl düşüneceklerdi ki? Kendilerini özgür sanıyorlardı, oysa felaketler oldukça kimse asla özgür olmayacak. "