Bir seferinde bir aslanı tam atağa kalktığı anda iki gözünün ortasından vuran bir Avcı’nın videosunu izlemiştim. O Avcı da şimdi benim hissettiğim gibi mi hissetmişti acaba; Nefesi kesilmiş, muzaffer, kıl payıyla güvenli tarafta? O da kurbanına bakmış ve heba olan bütün bu güce, potansiyele hayret etmiş miydi?
Davayı baştan kaybettiğini bildiği için üstünlüğümüze meydan okumayan bir arkadaşımız olsun istemez miyiz? Kum torbası muamelesi yapabileceğimiz birine ihtiyaç duymaz mıyız hepimiz.