"şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum!" dedi. "bu eksik sana değil, bana ait... bende inanmak noksanmış... beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum... bunu şimdi anlıyorum. demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar... ama şimdi inanıyorum... sen beni inandırdın... seni seviyorum... deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum..."
bilmenizi isterim ki, siz benim ruhumun son rüyasısınız.
şu dünyada beni iyileştirebilecek bir şey olsa, o siz olurdunuz. benim daha mutsuz olmamın sebebi siz olamazsınız.