Reklam
Yazmanın , daha doğrusu kendine yazmanın ne büyük bir nimet olduğunu anladım yazmadıkça ve dahi kendime okumadıkça. Ne diyorum? Deadline putu diyorum efenim, bilen bilir. Uyutmaz geceleri. Neyseki olacak olan olur. Elden geleni yapmanın huzuruyla bir süredir seyahat ediyorum. Şuan karşımda Luis köprüsü var. Portonun meşhur alametlerinden. Harabe gibi bir yerdeyim. Muhtemelen Portonun bu tarafaki en tepe ve en iyi manzara noktasıdır. Harabet ehlini hor görme demiş, defineye malik viraneler var… hakikat ki öyle. Portekizin mağrib etkisiyle gelişmiş “azulejo” sanatı, bu viranedeki taşlarada yansımış. İnsanlar gelip geçiyor aşağıki sokaktan. Hoş görünmediği için buraya çıkmayı gerek görmüyorlar belkide. Ya da gidilecekler listelerinde adı geçmediği için, adı bilinmezlerden olduğu için gelmeye layık görmüyorlar. Acaba böyle böyle kaçırıdğımız, görmezden geldiğimiz nice defineye malik viraneler kaçırıyoruz? Bu da bugün boyunca benimle kalacak sorum. Manzarayı görebilecek bir nazara sahip olmak duamızdır. Selam ile. Srs.
İnsan en çok değer verdiklerinden yoruluyor bazen.
Kırgınlık geçiyor, hayal kırıklığı azalıyor ama eksik kalan şeyler uzun süre insanın içinde kalıyor.
Yine de umudu tamamen kaybetmek gelmiyor içimden.
Çünkü bir yerlerde, samimiyetin hesaplardan daha değerli olduğuna inanan insanların hâlâ var olduğunu düşünüyorum.
Canımı acıtan şey yaşananlar değil,
uğruna emek verilen şeylerin kolayca vazgeçilebilir olması.
Ama ne olursa olsun,
kalbimdeki iyi niyeti kaybetmek istemiyorum.
Kötülük yok olur iyilik yaşar
Böyle bir böbürlenme içinde kendine kötülük ederek bağına girdi ve şöyle dedi: Bunun hiçbir zaman yok olacağını sanmam.
Kehf suresi
Bizim küçük recep dedi traktörcü ilyas bunun gibi bende 5 torun daha var ancak en çalışkanları budur sabah ezanı ile hedefine varması gereken bir ok gibi böbürlenmeden kötülüğe sırtını dönerek
Yüzünü kıbleye çevirerek doğrulur temiz bir su gibi yatağından ve camiye koşar süryani yahya efendi buyurun hanım kızım dedi kendi ellerimle size süryani çöreği ikram edeyim kötülüğün bağından uzak
eder dedi bizim Ayten hanımın babası yakup dayı 2 kardeşti 2 sininde bir bağı vardı fakat birisi ekmez dikmez biçemezdi fakat define aramada meşhurdu mardin kalesinin altını kazar hükümetle anlaşır
Hergele devletide kullanarak tüm kirli emellerinede ulaştı Ayten hanımın babası ise Yakup dayının tüm mal varlığını elinden aldı o da bavulunu yorganını sırtına yükledi eşşeğini yanına alıp
şehre su satmaya ekmek dağıtmaya başladı süryani yahya efendi mezopotomyanın yüzü temiz insanlarındandı yaptığı meslek ekmekçilikti ve ekmeğin temiz kokusu
üzerine sinmişti kökenleri sami ve asur halkına dayanır aramice ve süryaniceyi iyi konuşurdu anadili süryaniceydi bu kadim halkın kadim insanı en son şunu dedi bağına iyilikle gir kötülük edip kibirlenme çünkü kötülük yok olur iyilik ise yaşar
Reklam
Reklam