Beni nasıl bu kadar iyi tanıyordu, beni bir şekilde hep görüyordu, emin değildim.
Hayatımın çoğunluğunu hayatımdaki kimsenin beni anlamadığını düşünerek geçirmiştim. Ama işte dört göz, beni tamamen anlıyordu.
Hediye kabul etmemek gerekir, der Platon, ne iyi şeyler için ne kötü şeyler için.
Sayfa 84
Kalk kızım gidiyoruz..
Pekala, iyi bakalım, kaçma zamanı.. gidip defolacağım.. valizleri indirme vakti..
Her çeşit sürprizden ve beladan geçmiş bir adamın sezgileriyle gerçeklerden kaçmak ya da kendini kandırmak yerine gerçeklerle yüz yüze gelmesi gerektiğini çok iyi biliyordur.
Hep iyi anılara sahip olamayız; kötü anılar da hayatımızın, büyümemizin, karakterimizin bir parçası. Hayatımızdaki iyi ve kötü öğretmenler gibi.
