izyyy
@izabelbookshelf
―𝘒𝘢𝘺𝘣𝘰𝘭𝘮𝘶𝘴𝘴𝘶𝘯 𝘷𝘦 𝘩𝘦𝘳𝘬𝘦𝘴 𝘬𝘢𝘺𝘣𝘰𝘭𝘥𝘶𝘨𝘶𝘯 𝘺𝘦𝘳𝘪 𝘦𝘷𝘪𝘯 𝘴𝘢𝘯𝘮𝘪𝘴.
23 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Hayatımda ilk okuduğum tarih, aşk yazardan okuduğum ilk kitabıydı. Dili, anlatımı çok akıcıydı. Hem tarihi hem de aşkı çok güzel tam tadında yansıtmıştı kitap. Özellikle savaş sırasında yaşananları, insanların acılarını daha iyi bir şekilde anlamamı, görmemi sağladı. Kitabın en sevdiğim özelliklerinden birisi bu oldu. Diğer en sevdiğim özellik ise Julian ajxjsjcnksjcksjcn..
Julian'dan söz açılmışken, karakterler de çok güzel işlenmişti, kitabın içinde sadece Sarah'ın düşüncelerini değil, Julian'ın düşünceleri görmek, okumak çok güzeldi. Sarah kesinlikle çok güçlü bir kadın, kendisine hayran kaldım. Kesinlikle onun yaşadıklarını yaşamak istemezdim fakat kendisi yaşadı ve hala dimdik ayakta oluşu hayran kalınası, hayret edilesi bir şey gerçekten.. Dilerim mutlu olursun..
Julian.... gerçekten çok çok çok güzeldi. Çok güzel bir ruhu ve kalbi var. Keşke bu ruhu ve kalbi mutlu olabilse, güzel duygular hissedebilse, hayallerinin peşinden gidebilse.. Onun o hallerini yaşarken görmeyi o kadar istiyorum ki Dilerim hayallerini yaşarsın Julian.
Kitapta tek sinirimi bozan şey komutan ve Mia'ydı... O kadar sinir bozucular ki kitabın içine girip silkeleyesim geldi ahdbwjfnsjjdkshdj. Dilerim sizi de ikinci kitapta daha az görürüm, hiç görmesem de olur sıkıntı olmaz.
Kurgusu, gidişatı, karakterleriyle bayıldığım bir kitap oldu. Sizi savaşın ortasındaki bir aşk hikayesine davet ediyorum :')
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
seri yorumudur.Edebiyat
#konusu
Eylül, kışın en soğuk günlerinden birinde kendisini Abant Gölü'nün yakınlarında ormanlık bir alanın içine kurulmuş Kar Küresi Psikolojik Destek Merkezinde bulduğunda başına geleceklerden habersizdi. Buraya yalnızca psikolojik destek almak için geldiğini sanan Eylül kendisini bambaşka bir sona doğru giderken bulacaktı. Önce Merih'le tanışacak, sonra Merih'te kendisini bulacaktı. "Biz buradayız," diyecekti Merih ona, "ve bunlar yaşanıyor."
― ― ― ― ― ― ―
Söze nerden başlasam bilmiyorum, sanırım yorumunu yazmakta en çok zorlandığım seri olacak Kar Küresi Serisi...
Gözüm kapalı diyebilirim ki Beyza Alkoç'tan en çok beğendiğim ve hayran kaldığım kitap serisiydi Kar Küresi Serisi. İki kitapta da anlatım çok akıcıydı, kitapların elimde nasıl bittiğini anlamadım. İlk kitap tam bir giriş kitabıydı, karakterlerle tanıştık. İkinci kitap, birinci kitabın aksine dolu dolu bir final kitabıydı. Kitapta bütün duygulara yer verilmişti, yeri geldi gerildik, yeri geldi güldük, yeri geldi... ağladık. Kitapta çok güzel mesajlar vardı ve her zaman dediğimi tekrardan söylüyorum: Beyza Alkoç gerçekten de kitaplarıyla hayatınıza dokunuyor :')
Eylül benim serideki en çok benimsediğim, en çok sevdiğim ve en çok üzüldüğüm karakter oldu. Eylül'ün yaşadıklarını yaşadığımı görüp sonra satılarda derdime çare buldum, Eylül sayesinde iyileştiğimi hissettim. Çok güzeldin, çok özeldin Kar Tanesi. Seni, savaşını yıllar geçse bile unutmam. Bana hayatı sevdirmeye çalıştığın için teşekkür ederim.
Merih.. Kar Tanesi'nin kahramanı.. Çok güzel bir kalbin vardı sen şanssızlığın hayat tarafından böyle bir hastalığa mahkum edilmendi. Hayatla olan savaşını okumak çok güzeldi.. iyi ki varsın.
biraz daha yoruma devam edersem ağlayacağım Kısacasııı, Kar Küresi Serisi içinde bizim gibileri barındıran, iki
Sümeyye Demirkan'dan okuduğum ilk kitaptı, kitap serisiydi Veda Caddesi. Karakterleri bir yana kalemi çok güzel ve akıcıydı, kitap sayfları elinizde akıyor resmen.. Benim bu seride tek rahatsız olduğum şey serinin bana göre birazcık uzatılması, bazı olayların sürekli tekrar etmesi, bazı yerlerde monotonluğu okumak, özellikle dördüncü kitapta ve beşinci kitabın bazı yerlerinde, beni seriden bir tık uzaklaşmıştı ta ki finale kadar..
Final... final hakkında ne söylenir bilemiyorum ama hala olayı kavrayıp idrak edemedim. Hala kabullenemedim. Finali bir oturuşta okuyamadım, saatlerce ağladım. Hata hatırladıkça gözlerim doluyor :') Finalle bir kez daha hayatın gerçekleriyle yüzleştim. Finalle her vedanın bir merhabayla başladığını öğrendim.
Karakterler öyle güzeldi ki.. Aytaç, Andaç, Zeynep, Çetin, Şebnem ve Mahir.... Hepsi çok ama çok güzeldi, hepinizle iyi ki ama iyi ki tanışmışım. Bir kitap karakteri olmanıza rağmen bana o aile sıcaklığını hissettirdiğiniz için hepinize çok teşekkür ederim. İyi ki varsınız, hep var olun^^
Aymira... İlk başta çok güçlü bir kadın, sonra abla, sonra da çok güçlü bir annesin... Varlığın bu zamana kadar bana hep güç kattı. Seni her okuyuşumda kendimi çok güçlü hissettim ve bir kez daha aşkın varlığına inandım. İyi ki varsın.
Ve Kamer.. sanırım bu hikayenin en güzel karakteri sendin. Çok güçlü bir adam aynı zamanda da çok güçlü bir babasın. Bana bir abi olduğun için, güçlü olmayı gösterdiğin için, her zaman bir umudun olduğuna inandırdığın için, her vedanın aynı zamanda bir merhaba olduğunu öğrettiğin için teşekkür ederim. Hep var ol.
Aile sıcaklığı hissedebileceğiniz, güleceğiniz, arada da ağlayacağınız bir seri Veda Serisi. Mutlaka ama mutlaka okumanızı, onlarla tanışmanızı tavsiye ederim.
Unutmayın, her veda bir merhabayla başlar..
Artık "ŞÜKÜR YARABBİM" dediğinizi duyar gibiyim... Seriyi ön siparişten alıp sekiz, dokuz ay sonra okumak bir tek bana has sanırım ahbdjsjckscksjcnd.
İlk başta sanırım okumamanın nedeni kitabın kalınlığının gözümü korkutmasıydı.. Kitabı elime alınca "Ben bunu nasıl okuyacağım ya.." diye korkuya girmiştim ajdbsjfnskfkd. Fakat sandığım gibi beni ne RS'ye sürükledi, ne de kitabı yarım bıraktım..
Çok akıcıydı. Olaylar o kadar sürükleyiciydi ki her sayfada "Acaba şimdi beni ne karşılayacak, şimdi ne olacak?" sorusu kitap boyunca beni hiç bırakmadı..
Anlatımı çok güzeldi. Sanki Sokak Nöbetçileri'ni okurken kendimi bir nöbetçi gibi hissettim. Sanki onların arasındaymışım, sanki onlarlaymışım gibi hissettim :') Sanki Sokak Nöbetçileri'ni okurken ayrı bir dünyadaymışım gibiydim.
Karakterler o kadar güzeldi ki ama o kadar güzeldi ki... Arada hepsine kızdığım, sinirlendiğim, "ne yapıyorsun ya?" dediğim yer çok oldu ama hepsi benim için çok özel, çok güzeller.
Kitabın sonuna kadar, Helin'i öğrenecekler diye o kadar korktum ki ajndkwnfkdmcmksf. Ama bir yandan da AMAAAN SÖYLE BE diyordum.... Kafam bu konuda o kadar karışıktı ki bir yandan Helin'i anlayabiliyorum.. Keşke her şey daha farklı başlasaydı.. Helin'i çok zor ve engebeli bir yol bekliyor fakat bunu aşacağınan eminim. Dilerim daha da iyi olursun Helin :')
İkizlere gelirsek... BAYILIYORUM.. HAYRANLARIYIM. Mutlu ve Işık o kadar iyiler ki, o kadar güzel kalpliler ki.. İkisi de canımın içi.. Dilerim ikiniz kendiniz için en uygun kişileri bulursunuz..
Ayrıca Mutlu gibi bir karakter kullanılması hem farkındalık açısından hem de onların hayatını anlamamız açısından çok güzel olmuş :'))
Bartu ve Lâl karakterleri o kadar uyumlular ki.. İkisine de Helin açısından kırıldığım çok nokta oldu çünkü *haklı olarak* Helin'e fazla ön
Gençlik Serüveni Serisi'nde belkide en fazla beğendiğim şey sıradan bir olayın bir şekilde değişip, gelişip sonra da hikayenin güzel bir sona bağlanıyor. Ayçiçeği Karnavalı cidden çok akıcı bir kitaptı, sizi boğmadan kısa sürede bitirebileceğiniz çerezlik bir kitaptı. Dolunay'ın sakarlıkları ile gülebileceğiniz, kitabın içindeki arkadaşlıkla içinizin ısınacağı, karakterlerin geçmişiyle de gözlerinizin dolacağı bir kitaptı.
Dolunay o kadar güzel bir karakterdi ki, karşısındakine değer veren, onları önemseyen, eğlenceli çok doğal bir karakterdi. Dolunay bana umudun her zaman var olduğunu gösteren bir karakterdi. Keşke hayatımda olsa dediğim karakterlerden *bende öyle arkadaş ne gezer¿* Aslında Çiçek hakkında pek düzgün bir yorum yapamıyorum çünkü sanırım pek anlayamadım Çiçek karakterini :( İçine kapanık, sırlarını kimseyle paylaşmayan, donuk bir karakterdi. Dilerim 03:03'te kendisini bize daha da açar :')
Kübra, Asır, Doğukan ve Aycan cidden tam kafalık karakterler. Hepsi çok fedakar karakterlerdi geçmişlerini düşüşünürken istisnasız gözlerim doluyor :( Keşke hayat onlara daha iyilerini sunsaydı. Ayza karakterini çok az görmüş olsak da bizim kulağımıza küpe olacak dersler verdi. Açıkçası keşke birazcık daha Ayza'yı okusak dedim çünkü çok gizemli kalmış gibi hissediyorum.
Kitapta eleştireceğim bir şey olsa o da kesinlikle sonunun bu kadar hızlı geçilmiş olması... Birazcık daha detaylı okusaydık sonun tadını alabilirdik gibi hissediyorum.
Bir çok ders çıkarabileceğiniz, empati kurabileceğiniz, arkadaşlığı ile içinizin ısınabileceği bir kitaptı Ayçiçeği Karnavalı; okumanızı tavsiye ederim
