serra
@izmaritdipleri
kafamı hissetmiyorum ve sert rüzgârlar.
@nevais
3 Nisan
37 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
ve günün birinde yıldız, delicesine sevdiği gökyüzü uğruna bütün enerjisini harcayarak ölmüş, fakat gökyüzüne adadığı bir ömür için asla pişman olmamış. âşkla geçen bir ömür, asla boş geçmiş sayılmazmış.
derler ki, ne zaman gökyüzünde bir yıldız kaysa gökyüzüne âşık yıldız bir anlığına parlar ve kayan yıldızı izleyen kişinin gönlünü aydınlatırmış.
Reklam
âşk ve maraz, ihanet ve yara, ömür ve hafıza; dünyada bulunmanın bahaneleri, dünyada bulunmanın halleridir. işte bunlar üstüne düşünüyorum, kaç zamandır, burada, bu dingin bahçede, bu sessiz odalarda. “sana gelmek için ağrımı uyandırmaya çalıştım ama olmuyor. mayalanmış o, mantarlanmış, beni bilmiyor.” çok zamandır bunlar: sessiz ayaklarım, sessiz konuşmalarım, sessizlikten neredeyse unuttuğum nefeslerim, iççekişlerim. ellerim, çiçekler, bahçe.
inceliğim, dal gibiliğim, ellerim… insanın hayatla kurduğu ilişki en çok ellerinden okunurmuş. ellerimden okunuyor: sakin, zarif, yavaş, kuru. usul usul saça, yaprağa, suya, kapıya değiyor. usulca günü geceye, geceyi güne çeviriyor. ellerim, hayata karşı yeni bir merhamet.
sana gelmek için doğruldum ama olmuyor. ben bu nezaketle ve boynumda yaralı iki salyangozla ancak durabiliyorum. bölük pörçük bir cümle hatırlıyorum ama hatırladığım da hatırlamak olmayabilir!
Ayağa kalk, yaklaş, dilini döndür ağzında
de ki:
Ben onunla denizin dövdüğü dilsizzz taşlar üstünde
sustuydum.
Reklam