"İnsanlar ne der?" sorusuna boyun eğmek, hiçbir orjinalliği olmayan hoş ve kibar insanlar yaratır. Hepsi de başkalarının ellerindeki iplerle harekete geçen, güzel ve mekanik kuklalardır. En dehşet verici anlarda bile hissettikleri, sadece geleneksel duygulardır.
Hepimiz sözcüklerle düşünmeye öylesine alışığız ki sözcüğün simgelediği gerçeği gözlerimizden sakladığımızı fark etmeyiz. Sözcüğün kendisi özgün olduğundan temsil ettiği şeylerin de bir bütün olduğunu düşünme eğilimindeyiz.