Lanetli TavşanEdebiyat
Bora Chung'un yazdığı Lanetli Tavşan'ın çevirisi Sevda Kul'a, kapak tasarımı ise Choi Jaehoon'a ait. Yayıncılıkta ise İthaki var.
Kitap öykülerden oluşuyor. Bu öykülerin genel havasında bi başınalık var. Karakterlerin yaşadığı ortamlar oldukça kasvetli.
Kitabı genel olarak sevdim ama o masallar bu kitapta olmasaydı kitabı daha çok sevebilirdim. En sevdiğim öykü "Elveda Sevgilim" oldu. Farklı sürümdeki robotların birleşmeleri ve dayanışma içinde hareket etmeleri hoşuma gitti, sonu kanlı da olsa.
Kitaba başlıyorsunuz, sonra bir bakmışsınız son öyküdesiniz. Lanetli eşyalar, insan atıklarından oluşup klozetten "merhaba" diyen bedenler, altın akıtan tilkiler, savaş seven insanlar, bodrum katında sahiplenilen gölgeler, yapay zekâ robotlar derken kitap bitiyor.
Öykülere topyekun karanlık demek ne derece doğru olur bilmiyorum, bana kalırsa oldukça da aydınlık bi taraf da barındırıyorlar içlerinde.
Jenny annesiyle birlikte Los Angeles'ta yaşıyordur ve müzik okuluna girmek için çabalayan biridir. Okuldan sonra amcasının yanına karaoke barına gider. Ve orada hiç beklemediği, tanımadığı ama kendini onun yanında rahat hissettiği kişiyle yani Jaewoo'yla tanışır. Sonrasındaysa Jaewoo ülkesine geri döner ve Jenny'le birbirlerinin numarasını alır. Jenny, Jaewoo'ya mesaj atar ama bunların hepsi karşılıksız kalır, mesajlarına hiçbir zaman cevap alamaz. Aradan aylar geçer ve Jenny Kore'ye büyükannesinin yanına gider. Vee Jenny, Jaewoon hakkında bilmediği gerçekleri öğrenir. Bakalım neler olacak. Okuyacak olanlara şimdiden iyi okumalar.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
‘Bu kitapta yer alan öykülerdeki bütün ana karakterler yalnızdır. Yaşadıkları evren genellikle acımasız, tuhaf hatta bazen büyüleyici veya güzel olsa da esasen uygarlaşmamış bir yerdir; öykülerdeki kişiler (tavşan veya robotlar) başkalarıyla ilişkilerinde seven ya da mutlu olan taraftan ziyade hayal kırıklığına uğrayan, umutsuzluğa kapılan, öfkelenen, arzulayan, mücadele eden, ihanet eden ya da ihanete uğrayan, öldüren ya da öldürülen taraftadır.
İçinde bulundukları evren kasvetli ve herkes yapayalnızdır; adalet yerini bulsa, sonunda herkes ektiğini biçse ve gereken intikam alınsa da bu evrenin kasveti ve insanların yalnızlığı asla değişmez. Anlatmak istediğim buydu. Öykülerimin böylesine tuhaf ve acımasız bir evrende tek başına mücadele veren yalnız okurlara teselli olmasını istedim.
Bu ümit kırıntısına tutunarak yazdım.’
.
Okuduğum kitapların beni rahatsız etmesini seviyorum. Sanki uyuşukluğumu dürtüyor ve harekete geçmem için sesleniyor bu kitaplar bana. Lanetli Tavşan’da yer alan on öykü de Bora Chung’un son sözünde yazdıkları da bu hissi uyandırdı bende. Evet rahatsızlık duydum. İntikam peşinde koşan tavşanlar, bedenlerine sığmayan robotlar, bedenleşmeye çalışan atıklar.. Bunların hepsi masalsı bir şekilde birleştirildikleri halde bir korku verdi bana. Oldukça garipti. Pek okumadığım bir türde dahi keyif alabileceğimi de gösterdi ayrıca.
.
Yalnızlığımızın bu denli açık dile getirilmesinde de acı verici bir güzellik gizli değil mi?
.
En sevdiğim öykü ise ‘Elveda Sevgilim’ oldu. Ne kadar bencil ve doyumsuz varlıklar olabileceğimizi anımsattığı için…
.
Sevda Kul çevirisi, Jaehoon Choi kapak tasarımıyla ~