"Oysa bütün zafiyetlerimiz ve dertlerimizle yolumuzdan sapmadan çalışmaya devam etsek, başkalarının yelkenleri ve kürekleriyle ilerlediği yolda biz dolaşıp zikzaklar çizdiğimiz halde öne geçtiğimizi sıklıkla göreceğiz-ve-elbette insan bunu ancak başkalarıyla aynı konuma gelince veya onların önüne geçince anlayabiliyor."
Kitabın başında söylendiği gibi kendimi "onun ruhuna ve kişiliğine hayranlık ve sevgi duymaktan yazgısına üzülmekten kendimi alamadım"
Goethe'nin, Werther'in acı ve arzularını yansıtmakta çok başarılı olduğunu, kitaba başlarda dair pek hissim olmadığını sabırla okuduğunuz zaman akıcı sayfaların ardı ardına geldiğini ve duyguların güzel şekilde yansıtılması sonucunda kitaba hayranlık duymaktan kendinizi almadığınızı farkediyorsunuz. Kitabı yarıladığınızda cümlelerin güzelliğine kapılıyorsunuz. Goethe'nin okuduğum ilk kitabıydı, kitabın etkisini kendimde hissedebiliyorum, normalde kitabı bir kaç saate sığdırarak okumayı düşünüyordum ama bir kaç güne sığdırarak okumayı ve her sayfayı sindirerek okumayı tercih ettim. Hoşçakal Genç Werther.
"Modernizm bir işgal biçimidir: meşgul ederek işgal eder insanı. Düşünmesine fırsat bırakmaz. Kendine gelmesine izin vermez. Çünkü modernizm, insanın düşünmesini istemez; sadece itaat etmesini ister."