Küçükken öğrendiği ilk şey susmaktı.
Evde kelimeler hep sertti; kapılar hızlı kapanır, bakışlar uzun sürmezdi. Sevgi, varlığı hissedilen ama adı konulmayan bir şeydi. Ona sarılınmadı, başı
Bazen birini gözümüzde büyüten şey, onun kim olduğu değil; bizim ona ne kattığımızdır. Verdiğin anlamla genişler bir insanın silueti. İlginle parlar, sabrınla derinleşir, sevginle başka birine dönüşür. Sonra bir gün geri çekilirsin. Bir adım atarsın geriye. O büyülü görüntü dağılır. Ortada kalan, aslında hep orada olan sade gerçektir.
Işığınız daim olsun.🍀