Jean Tramell
@jeantramell
Admit it, you wish I was here
“Freud’a göre sanatçı, esasen içgüdüsel tatminden vazgeçmek zorunda kalmayı kabul etmediği için gerçeklikten yüz çeviren, sonra da bir fantezi dünyasında cinsel istek ve tutkularının oyununa tam bir serbestlik veren bir kişidir. Fakat o, bu fantezi dünyasından gerçekliğe dönen bir yol bulur; kendine özgü yetenekleriyle fantezilerini yeni bir çeşit gerçeklik biçimine sokar, insanlar da bunları yaşanan hayat üzerine yapılmış değerli yorumlar gibi kabul ederler. Böylece belli bir yoldan giderek yazar dış dünyada gerçek değişmeler yaratmak gibi dolambaçlı yoldan gitmeden, olmak istediği kahraman, kral, yaratıcı veya gözde kişi olur.”
Sayfa 47
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Bir orkestranın konserinde müzik aletleri gibi benim saplantılarım da filmlerime girip çıkarlar, bir süre sesleri kesilirse de bu daha sonra yeniden ortaya çıkmaları içindir. Bizler sadece bir film yaparız. Romancılar sadece bir kitap yazarlar. Hepsi aynı konunun çeşitlemeleridir.”
Sayfa 10
Angelopoulos’un gözünde siyasal filmlerin amacı, üstü örtülemez tarihsel gerçekleri masumların gözleri önüne serme çabasından ibarettir.
Sayfa 4
İnsan yaşama gücünü her zaman elde ettiklerinde bulmaz. Bir düşü büyüten onun uzaklığı değil midir biraz da? Denize bütün yüreği ile bakan bir çocuk görmüştüm. Masmavi bir göz kesilmişti. Seyretmek yetmedi ki sulara girdi ve bir daha çıkmadı. İnsan sevdiklerini kendi elleriyle bir uzaklığa yerleştirmeyi bilmeli, diyerek sustu…
Sen evcilliği kalıcı sandın. Bir adres istedin aşka. Komşular, bildik sokaklar, aynı saatlerde aynı konuşmalar, hiçbir şeyi gizlemeyen perdeler, başkalarıyla yağmalanmış düşler. Güvenlik duygusunu dünyaya yeğleyen… Senin yalnızlık dediğin yerde atıyor ayrıcalığın ve güzelliğinin kalbi. Gözbebeklerindeki ağrıya inan ne olur. Ölümün eşiğindeki pişmanlığı söylüyorum sana.