Bundan dolayı, yaşlı insanlara acımak için ortada hiçbir neden olmadığı anlaşılabilir. Bunun yerine, gençlerin onlara imrenmesi gerekir. Yaşlıların gelecekte hiçbir fırsatı, olasılığı olmadığı doğrudur. Ama onlar, bundan fazlasına sahiptirler. Gelecekteki olasılıklar yerine, geçmişin gerçeklikleri - gerçekleştirdikleri potansiyeller, buldukları anlamlar, değerler - var ve hiç kimse ve hiçbir şey bu değerleri geçmişten koparamaz.
Geçmişteki hiçbir şey tekrar erişilmeyecek şekilde kaybedilmez, tersine, her şey geri dönülmez bir şekilde saklanır. Elbette insanlar sadece geçiciliğin anız tarlasını dikkate almaya, ama yaşamlarının hasadını doldurdukları geçmişin zahire ambarını - yapılan işler, sevgiler ve bir bu kadar önemlisi, cesurca ve onurla yaşanan acılar - görmezlikten gelmeye eğilim göstermektedir.