Bellek yine benek benek ve kesintili, neden bazı manzaralar, bir yolun belli bir bölümü hafızaya böyle derinden işlemiş, böyle capcanlı hatırlanırken bazıları hiç iz bırakmadan yok olur
Kendi acınızı ilginç buluyorsanız başka birinin acısına ne kadar mesafeli olursunuz, ki Reiner'in bütün insani zaaflara soğuk gözlerle, hatta belki küçümseyerek baktığı da bir gerçek.
Zamanda geriye doğru ona bakarken onun hatırladıklarını hatırlıyorum, ona göre bu sahnenin daha çok içindeyim. Ama belleğin de kendi mesafeleri var, o kısmen bütünüyle ben, kısmense izlediğim bir yabancı.