“Tüm göklerin en güzel yıldızlarından ikisi, yalvarıyorlar onun gözlerine işleri olduğundan: Biz dönünceye dek siz parıldayın diye. Gözleri gökte olsaydı, yıldızlar da onun yüzünde, utandırırdı yıldızları yanaklarının parlaklığı, Gün ışığının kandili utandırdığı gibi tıpkı. Öyle parlak bir ışık çağlayanı olurdu ki gözleri gökte, gece bitti sanarak kuşlar cıvıldaşırdı.”
“Yıldızlardan biri tiz bir sesle bana yaklaştı, beni arar gibiydi. Ansızın bir gümbürtüyle parçalanıp binlerce kıvılcıma dönüştü, beni ilkin çekip yukarı aldı, sonra yere bıraktı, dünya çatırdayarak üzerime yıkıldı.”