ayşe

En çok da bir süre sonra kendimi yeniye karşı duyarsız bulmaktan, beklenmeyenden etkilenme ve değişme yeteneğini yitirmekten korkuyordum ya da bunların iz bırakmayacak kadar kısa anlar olmasından. Kimliğim belirgindi artık, ona indirgenebilirdim.
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Biliyorum size sıradan şeyler söylüyorum. Ama giderek karşılaştığımın yalnızca sıradanlık olduğunu görüyorum. Istırabın sıradanlığı, şikayetlerimizin sıradanlığı ve çok özel olmasını istediğimiz halde sonunda korku verici düzeyde sıradanlaşan var oluşlarımız."
"Yaşama sarılmamızı sağlayan bu güç ne? Bu yaşam ki, onun yaşanası olduğunu da düşünmüyoruz."
Ölüm, ölüler. Hatta belki de yaşamdaki ölüm. Yitikler, unutulanlar veya birer yitik olarak hissetmemek için unutulanlar, yaslar, sonunda biten yaslar. Zaman, biliyoruz ki tedavi ediyor. Daha da tuhafı var, daha da rezalet olanı: belleğimiz yalnızca yitirdiklerimizle dolu. Arkamızda bıraktığımızı sandığımız şeylerden ibaretiz: yalnızca sevdiğimiz veya şu ya da bu an bizim için önemli olmuş olan varlıklar değil, bir daha hiç göremeyeceğimiz yerler, kentler, manzaralar, sessiz sedasız göçüp giden mahallenin manavı. Bunu düşünmek dehşet verici ama bizi besleyenler yitikler ve ölüler. Biz onlardan yaşıyoruz.