── hünnap .✦
@jimtale
pes edeyim deme—
yolun daha var
elt :3
chase atlantic.
30 Haziran
72 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
cok seviyorum
"Victor onun canını yakar umarım," dedi neşeyle. "Hem de çok."
"Tanrım. Daha üç gün geçti ama ona benzemeye başlamışın bile." Mitch kendini sandalyeye bıraktı, elini tıraşlı kafasında gezdirdi. ''Bak, Sydney, Victor'la ilgili anlaman gereken bir şey var...''
"O kötü bir adam değil," dedi Sydney. "Bu oyunda kimse iyi değil," dedi Mitch.
Fakat Sydney iyiliği umursamıyordu. İyiliğe inandığından bile emin değildi. "Victor'dan korkmuyorum."
"Biliyorum." Bunu söylerken Mitch'in sesi üzüntülüydü.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her şey gayet iyi gidiyordu; uyduruk bir apartman dairesinde, uyduruk bir maaşla yaşıyordu ama en azından yasadışı işlere bulaşmamıştı. Ta ki ekibiyle şeftali boşalttıkları yerin birkaç sokak ilerisinde biri darp edilerek öldürülene kadar.
Polisler Mitch'e bir kez bakmış ve onu içeri almışlardı. Elleri kanlı değildi ve iş arkadaşlarından ikisi olay sırasında Mitch'i kollarında meyve yüklü kutularla gördüklerine yemin etmişlerdi ama hiçbir önemi yoktu.
Mitch hapse geri dönmüştü.
mitch :(
mutfaklar & insanların yansıması.
Mutfaklara ayrı bir ilgi duyuyordu. İnsanların hayatlarını düzenleyiş şekilleri, kullandıkları dolaplar, yiyeceklerini tuttukları yerler ve yemeyi tercih ettikleri yiyecekler.
Son on yılı insanlar üzerinde çalışarak geçirmişti ve evlerine bakıldığında bu kadar çok şeyin öğrenilebilmesi büyüleyiciydi.
eli.
Sandalyedeki adam öfkeli görünüyordu, öfkesinin altında yatansa korkuydu.
Victor korkusunu hissedebiliyordu, acının yarattığı dalga dalga yayılan histen biraz daha zayıftı.
"Olmaz, Sydney,'' dedi Victor. "Burada kalman gerekiyor." "Neden?" diye sordu Sydney.
"Çünkü kötü biri olmadığımı düşünüyorsun,'' dedi Victor.
"Ve sana bunun aksini göstermek istemiyorum."